The Adventures of Sherlock Holmes — Page 3

นอกเหนือจากสัญญาณของกิจกรรมของเขาเหล่านี้ ซึ่งฉันเพียงแค่รับรู้ร่วมกับผู้อ่านหนังสือพิมพ์รายวันทุกคน ฉันรู้เรื่องเพื่อนและเพื่อนร่วมทางเก่าของฉันน้อยมาก

Beyond these signs of his activity, however, which I merely shared with all the readers of the daily press, I knew little of my former friend and companion.

คืนหนึ่ง ซึ่งเป็นวันที่ยี่สิบของเดือนมีนาคม ค.ศ. 1888 ฉันกำลังเดินทางกลับจากการไปเยี่ยมคนไข้

One night—it was on the twentieth of March, 1888—I was returning from a journey to a patient

เพราะตอนนี้ฉันได้กลับมาประกอบวิชาชีพพลเรือนแล้ว

for I had now returned to civil practice

เมื่อเส้นทางของฉันพาฉันผ่านถนนเบเกอร์

when my way led me through Baker Street.

ขณะที่ฉันเดินผ่านประตูที่คุ้นเคยนั้น ซึ่งในใจของฉันจะต้องเชื่อมโยงกับการเกี้ยวพาราสีของฉันเสมอ และกับเหตุการณ์มืดหม่นใน 'การศึกษาในสีแดง'

As I passed the well-remembered door, which must always be associated in my mind with my wooing, and with the dark incidents of the Study in Scarlet,

ฉันก็เกิดความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะพบโฮล์มส์อีกครั้ง และอยากรู้ว่าเขาใช้พลังอันวิเศษสุดของเขาไปในทางใด

I was seized with a keen desire to see Holmes again, and to know how he was employing his extraordinary powers.

ห้องของเขาสว่างไสวอย่างจ้า และแม้แต่ขณะที่ฉันเงยหน้ามองขึ้นไป ฉันก็เห็นรูปร่างสูงโปร่งของเขาผ่านไปมาสองครั้งเป็นเงาดำทึบสาดกับม่านบังตา

His rooms were brilliantly lit, and, even as I looked up, I saw his tall, spare figure pass twice in a dark silhouette against the blind.

เขากำลังก้าวเดินไปมาในห้องอย่างรวดเร็วและกระตือรือร้น โดยก้มศีรษะลงบนอก และมือสองข้างประสานกันไว้ด้านหลัง

He was pacing the room swiftly, eagerly, with his head sunk upon his chest and his hands clasped behind him.

สำหรับฉันผู้ซึ่งรู้จักอารมณ์และนิสัยของเขาทุกอย่าง ท่าทางและกิริยาของเขาบอกเล่าเรื่องราวของมันเอง

To me, who knew his every mood and habit, his attitude and manner told their own story.

เขากลับมาทำงานอีกครั้งแล้ว เขาได้ลุกขึ้นจากความฝันที่ถูกสร้างขึ้นโดยยาเสพติด และกำลังติดตามกลิ่นของปัญหาใหม่บางอย่างอย่างร้อนรน

He was at work again. He had risen out of his drug-created dreams and was hot upon the scent of some new problem.

ฉันกดกริ่งและถูกพาขึ้นไปยังห้องที่เมื่อก่อนเคยเป็นของฉันในบางส่วน

I rang the bell and was shown up to the chamber which had formerly been in part my own.

กิริยาท่าทางของเขาไม่ได้แสดงออกมากเกินไป ซึ่งแทบจะไม่เคยเป็นเช่นนั้น แต่ฉันคิดว่าเขาดีใจที่ได้เห็นฉัน

His manner was not effusive. It seldom was; but he was glad, I think, to see me.