The Adventures of Tom Sawyer, Complete — Page 6

Now he went back to his treasure-house and carefully placed himself just as he had been standing when he tossed the marble away; then he took another marble from his pocket and tossed it in the same way, saying:

ตอนนี้เขาเดินกลับไปยังคลังสมบัติของเขา และวางตัวเองอย่างระมัดระวังในท่าเดียวกับที่เขายืนอยู่ตอนที่โยนลูกแก้วออกไป จากนั้นเขาหยิบลูกแก้วอีกลูกออกจากกระเป๋าและโยนมันในแบบเดิม โดยพูดว่า:

"Brother, go find your brother!"

"พี่ชาย จงไปหาน้องชายของเจ้า!"

He watched where it stopped, and went there and looked.

เขาจับตาดูว่ามันหยุดอยู่ที่ไหน แล้วเดินไปที่นั่นและมองหา

But it must have fallen short or gone too far; so he tried twice more.

แต่มันคงตกสั้นเกินไปหรือไม่ก็ไกลเกินไป เขาจึงลองอีกสองครั้ง

The last repetition was successful.

การลองครั้งสุดท้ายประสบความสำเร็จ

The two marbles lay within a foot of each other.

ลูกแก้วสองลูกวางอยู่ห่างกันไม่ถึงหนึ่งฟุต

Just here the blast of a toy tin trumpet came faintly down the green aisles of the forest.

ในขณะนั้นเสียงแตรดีบุกของเล่นก็ดังแผ่วเบามาตามทางเดินสีเขียวของป่า

Tom flung off his jacket and trousers, turned a suspender into a belt, raked away some brush behind the rotten log, disclosing a rude bow and arrow, a lath sword and a tin trumpet, and in a moment had seized these things and bounded away, barelegged, with fluttering shirt.

ทอมถอดเสื้อแจ็คเก็ตและกางเกงออก เปลี่ยนสายเอี้ยมให้กลายเป็นเข็มขัด กวาดกิ่งไม้ออกจากด้านหลังท่อนซุงผุ เผยให้เห็นธนูและลูกธนูเนื้อหยาบ ดาบไม้กระดานแผ่นบาง และแตรดีบุก แล้วในพริบตาก็คว้าสิ่งของเหล่านั้นและวิ่งกระโดดออกไป ขาเปล่า เสื้อสะบัดพลิ้ว

He presently halted under a great elm, blew an answering blast, and then began to tiptoe and look warily out, this way and that.

ไม่นานเขาก็หยุดอยู่ใต้ต้นเอล์มใหญ่ เป่าแตรตอบ แล้วเริ่มเดินเขย่งและมองออกไปอย่างระแวดระวัง ทางนั้นทีทางนี้ที

He said cautiously—to an imaginary company:

เขาพูดอย่างระมัดระวัง กับเพื่อนพ้องในจินตนาการ:

"Hold, my merry men! Keep hid till I blow."

"หยุด เพื่อนร่วมรบของข้า! ซ่อนตัวไว้จนกว่าข้าจะเป่าแตร"

Now appeared Joe Harper, as airily clad and elaborately armed as Tom.

ขณะนั้นโจ ฮาร์เปอร์ก็ปรากฏตัวขึ้น แต่งกายเบาสบายและติดอาวุธอย่างละเอียดถี่ถ้วนไม่แพ้ทอม

Tom called:

ทอมร้องเรียก:

"Hold! Who comes here into Sherwood Forest without my pass?"

"หยุด! ใครกันที่กล้าเข้ามาในป่าเชอร์วูดโดยไม่มีใบผ่านของข้า?"

"Guy of Guisborne wants no man's pass. Who art thou that—that—"

"กาย แห่งกิสบอร์นไม่ต้องการใบผ่านของผู้ใด เจ้าเป็นใครกัน ที่—ที่—"

"Dares to hold such language," said Tom, prompting—for they talked "by the book," from memory.

"กล้าพูดเช่นนั้น" ทอมพูดต่อให้ เพราะพวกเขาพูด "ตามหนังสือ" จากความจำ