The Adventures of Tom Sawyer, Complete — Page 8

"

"

"Well, say, Joe, you can be Friar Tuck or Much the miller's son, and lam me with a quarter-staff; or I'll be the Sheriff of Nottingham and you be Robin Hood a little while and kill me."

"ได้เลย โจ นายจะเล่นเป็นบาทหลวงทัคหรือมัชลูกชายของช่างโม่ก็ได้ แล้วก็ตีฉันด้วยไม้พลอง หรือไม่ฉันจะเป็นนายอำเภอแห่งนอตติงแฮม แล้วนายเป็นโรบินฮู้ดสักพัก แล้วก็ฆ่าฉันซะ"

This was satisfactory, and so these adventures were carried out.

สิ่งนี้เป็นที่พอใจ และการผจญภัยเหล่านั้นก็ได้ดำเนินต่อไป

Then Tom became Robin Hood again, and was allowed by the treacherous nun to bleed his strength away through his neglected wound.

จากนั้นทอมก็กลายเป็นโรบินฮู้ดอีกครั้ง และถูกแม่ชีผู้ทรยศปล่อยให้เลือดไหลจนหมดแรงผ่านบาดแผลที่ถูกละเลย

And at last Joe, representing a whole tribe of weeping outlaws, dragged him sadly forth, gave his bow into his feeble hands, and Tom said, "Where this arrow falls, there bury poor Robin Hood under the greenwood tree."

และในที่สุดโจ ซึ่งรับบทเป็นกลุ่มโจรนอกกฎหมายที่กำลังร้องไห้ทั้งหมด ก็ลากเขาออกมาด้วยความเศร้าโศก มอบธนูให้กับมือที่อ่อนแรงของเขา และทอมกล่าวว่า "ลูกธนูตกที่ไหน ก็จงฝังโรบินฮู้ดผู้น่าสงสารไว้ใต้ต้นไม้ในป่าสีเขียวนั้น"

Then he shot the arrow and fell back and would have died, but he lit on a nettle and sprang up too gaily for a corpse.

จากนั้นเขาก็ยิงลูกธนูและล้มลงไปข้างหลังและคงจะต้องตาย แต่เขาไปเหยียบต้นตำแยเข้าและกระโดดลุกขึ้นอย่างร่าเริงเกินไปสำหรับศพ

The boys dressed themselves, hid their accoutrements, and went off grieving that there were no outlaws any more, and wondering what modern civilization could claim to have done to compensate for their loss.

เด็กชายทั้งสองสวมเสื้อผ้า ซ่อนอุปกรณ์ของตน และจากไปด้วยความเศร้าโศกที่ไม่มีโจรนอกกฎหมายอีกต่อไปแล้ว และสงสัยว่าอารยธรรมสมัยใหม่จะอ้างได้ว่าทำอะไรไปบ้างเพื่อชดเชยกับสิ่งที่สูญเสียไป

They said they would rather be outlaws a year in Sherwood Forest than President of the United States forever.

พวกเขาบอกว่าพวกเขาอยากเป็นโจรนอกกฎหมายอยู่ในป่าเชอร์วูดหนึ่งปีมากกว่าจะเป็นประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกาตลอดไป