The Adventures of Tom Sawyer, Complete — Page 4

They're coming, sure. What'll we do?"

พวกมันกำลังมาแน่ๆ เราจะทำยังไงดี?"

"I dono. Think they'll see us?"

"ไม่รู้เลย คิดว่าพวกมันจะเห็นเราไหม?"

"Oh, Tom, they can see in the dark, same as cats. I wisht I hadn't come."

"โอ้ ทอม พวกมันมองเห็นในความมืดได้ เหมือนแมวเลย ฉันอยากไม่มาเลยก็ดี"

"Oh, don't be afeard. I don't believe they'll bother us. We ain't doing any harm. If we keep perfectly still, maybe they won't notice us at all."

"โอ้ อย่ากลัวเลย ฉันไม่คิดว่าพวกมันจะมารบกวนเราหรอก เราก็ไม่ได้ทำอะไรผิด ถ้าเราอยู่นิ่งๆ บางทีพวกมันอาจไม่สังเกตเห็นเราเลยก็ได้"

"I'll try to, Tom, but, Lord, I'm all of a shiver."

"ฉันจะพยายาม ทอม แต่พระเจ้า ฉันตัวสั่นไปหมดเลย"

"Listen!"

"ฟังนั่น!"

The boys bent their heads together and scarcely breathed.

เด็กชายทั้งสองก้มหัวเข้าหากันและแทบไม่หายใจ

A muffled sound of voices floated up from the far end of the graveyard.

เสียงพูดคุยที่แว่วเบามาลอยขึ้นมาจากปลายสุดของสุสาน

"Look! See there!" whispered Tom. "What is it?"

"ดูนั่น! เห็นไหม!" ทอมกระซิบ "นั่นอะไรกัน?"

"It's devil-fire. Oh, Tom, this is awful."

"นั่นมันไฟปีศาจ โอ้ ทอม มันน่ากลัวมากเลย"

Some vague figures approached through the gloom, swinging an old-fashioned tin lantern that freckled the ground with innumerable little spangles of light.

ร่างเลือนรางบางร่างเดินเข้ามาในความมืด ถือโคมไฟดีบุกโบราณแกว่งไปมา ทำให้แสงจุดเล็กๆ นับไม่ถ้วนกระจายอยู่บนพื้นดิน

Presently Huckleberry whispered with a shudder:

ในไม่ช้า ฮัคเคิลเบอร์รีก็กระซิบพร้อมกับสั่นเทา

"It's the devils sure enough. Three of 'em! Lordy, Tom, we're goners! Can you pray?"

"นั่นมันพวกปีศาจแน่ๆ สามตัวเลย! พระเจ้า ทอม เราตายแน่แล้ว! แกสวดมนต์ได้ไหม?"

"I'll try, but don't you be afeard. They ain't going to hurt us. 'Now I lay me down to sleep, I—'"

"ฉันจะลอง แต่อย่ากลัวนะ พวกมันจะไม่ทำร้ายเราหรอก 'บัดนี้ข้าจะนอนหลับ ข้า—'"

"Sh!"

"ชช!"

"What is it, Huck?"

"อะไรกัน ฮัค?"

"They're _humans_! One of 'em is, anyway. One of 'em's old Muff Potter's voice."

"พวกนั้นเป็น _มนุษย์_! อย่างน้อยก็คนหนึ่ง เสียงหนึ่งในนั้นเป็นเสียงของมัฟฟ์ พอตเตอร์แก่ๆ"

"No—'tain't so, is it?"

"ไม่ใช่—ไม่จริงหรอก ใช่ไหม?"

"I bet I know it. Don't you stir nor budge. He ain't sharp enough to notice us. Drunk, the same as usual, likely—blamed old rip!"

"ฉันแน่ใจว่ารู้จัก อย่าขยับหรือเคลื่อนไหวเลย เขาไม่ค่อยมีสติพอจะสังเกตเห็นเราหรอก คงเมาเหมือนเคย—ไอ้แก่น่าหมั่นไส้!"

"All right, I'll keep still. Now they're stuck. Can't find it. Here they come again. Now they're hot.

"เอาล่ะ ฉันจะอยู่นิ่งๆ ตอนนี้พวกเขาติดขัดแล้ว หาไม่เจอ นี่พวกเขามาอีกแล้ว ตอนนี้พวกเขาใกล้จะเจอแล้ว