The Ballad of the White Horse — Page 2

สำหรับกรณีที่สอง มีนิทานพื้นบ้านเล่าว่าอัลเฟรดเล่นพิณและร้องเพลงในค่ายของชาวเดนมาร์ก

For the second case, there is a popular tale that Alfred played the harp and sang in the Danish camp;

ฉันเลือกเรื่องนี้เพราะมันเป็นนิทานพื้นบ้าน ไม่ว่าจะเกิดขึ้นในยุคสมัยใด

I select it because it is a popular tale, at whatever time it arose.

สำหรับกรณีที่สาม มีนิทานพื้นบ้านเล่าว่าอัลเฟรดได้พบกับผู้หญิงคนหนึ่งและขนมเค้ก

For the third case, there is a popular tale that Alfred came in contact with a woman and cakes;

ฉันเลือกเรื่องนี้เพราะมันเป็นนิทานพื้นบ้าน และเพราะมันเป็นเรื่องราวแบบชาวบ้าน

I select it because it is a popular tale, because it is a vulgar one.

เรื่องนี้ถูกโต้แย้งโดยนักประวัติศาสตร์ที่จริงจัง ซึ่งฉันคิดว่าจริงจังเกินไปจนไม่เหมาะจะเป็นผู้ตัดสิน

It has been disputed by grave historians, who were, I think, a little too grave to be good judges of it.

ข้อกล่าวหาหลักสองประการต่อเรื่องนี้คือ มันถูกบันทึกไว้เป็นครั้งแรกนานหลังจากการสิ้นพระชนม์ของอัลเฟรด

The two chief charges against the story are that it was first recorded long after Alfred's death,

และ (ตามที่นายโอมันเสนอ) อัลเฟรดไม่เคยเดินเตร่อยู่คนเดียวอย่างแท้จริงโดยปราศจากเหล่าขุนนางหรือทหาร

and that (as Mr. Oman urges) Alfred never really wandered all alone without any thanes or soldiers.

ข้อโต้แย้งทั้งสองนี้อาจได้รับการตอบโต้ได้ เพราะเราใช้เวลาเกือบนานพอๆ กันในการเรียนรู้ความจริงทั้งหมดเกี่ยวกับไบรอน

Both these objections might possibly be met. It has taken us nearly as long to learn the whole truth about Byron,

และอาจนานกว่านั้นในการเรียนรู้ความจริงทั้งหมดเกี่ยวกับเปปส์ มากกว่าช่วงเวลาที่ผ่านไประหว่างอัลเฟรดและการบันทึกนิทานเหล่านี้ครั้งแรก

and perhaps longer to learn the whole truth about Pepys, than elapsed between Alfred and the first writing of such tales.

และสำหรับข้อโต้แย้งอีกประการหนึ่ง นักประวัติศาสตร์คิดจริงๆ หรือว่าอัลเฟรดหลังจากวิลตัน หรือนโปเลียนหลังจากไลพ์ซิก ไม่เคยเดินในป่าคนเดียวเลยแม้แต่ชั่วโมงหรือสองชั่วโมง

And as for the other objection, do the historians really think that Alfred after Wilton, or Napoleon after Leipsic, never walked about in a wood by himself for the matter of an hour or two?

เพียงสิบนาทีก็อาจเพียงพอสำหรับแก่นแท้ของเรื่องราวได้

Ten minutes might be made sufficient for the essence of the story.

แต่ฉันไม่ได้มีความสนใจที่จะพิสูจน์ความจริงของประเพณีพื้นบ้านเหล่านี้

But I am not concerned to prove the truth of these popular traditions.