The Ballad of the White Horse — Page 3

สำหรับฉันแล้ว การยืนยันสองสิ่งก็เพียงพอแล้ว นั่นคือ สิ่งเหล่านั้นเป็นตำนานพื้นบ้าน และหากปราศจากตำนานพื้นบ้านเหล่านี้ เราคงให้ความสนใจอัลเฟรดพอๆ กับที่เราสนใจอีดวิก

It is enough for me to maintain two things: that they are popular traditions; and that without these popular traditions we should have bothered about Alfred about as much as we bother about Eadwig.

ยังมีข้อพิจารณาอีกประการหนึ่งที่ต้องกล่าวถึง อัลเฟรดสืบทอดมาถึงเราในรูปแบบที่ดีที่สุด นั่นคือผ่านตำนานของชาติ ด้วยเหตุผลเดียวกับอาร์เธอร์ โรลันด์ และวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่แห่งยุคมืดคนอื่นๆ เพราะเขาต่อสู้เพื่ออารยธรรมคริสเตียนต่อต้านลัทธิสูญนิยมของพวกนอกศาสนา

One other consideration needs a note. Alfred has come down to us in the best way (that is, by national legends) solely for the same reason as Arthur and Roland and the other giants of that darkness, because he fought for the Christian civilization against the heathen nihilism.

แต่เนื่องจากงานนี้เกิดขึ้นจริงโดยรุ่นแล้วรุ่นเล่า โดยชาวโรมันก่อนที่พวกเขาจะถอนตัวออกไป และโดยชาวบริตันในขณะที่พวกเขายังคงอยู่ ฉันจึงได้สรุปสงครามครูเสดครั้งแรกนี้ไว้ในสัญลักษณ์สามประการ และมอบส่วนหนึ่งในความรุ่งโรจน์แห่งเอธานดูนแก่ตัวละครสมมุติที่เป็นชาวโรมัน เซลต์ และแซกซัน

But since this work was really done by generation after generation, by the Romans before they withdrew, and by the Britons while they remained, I have summarised this first crusade in a triple symbol, and given to a fictitious Roman, Celt, and Saxon, a part in the glory of Ethandune.

ฉันเชื่อว่าในความเป็นจริงแล้ว เวสเซ็กซ์ของอัลเฟรดมีเลือดผสมหลากหลายมาก แต่ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม คุณค่าสำคัญที่สุดของตำนานคือการผสมผสานยุคสมัยต่างๆ เข้าด้วยกัน ในขณะที่ยังคงรักษาความรู้สึกไว้ และมองทุกยุคทุกสมัยในมุมมองอันงดงามที่ถูกย่อให้สั้นลง

I fancy that in fact Alfred's Wessex was of very mixed bloods; but in any case, it is the chief value of legend to mix up the centuries while preserving the sentiment; to see all ages in a sort of splendid foreshortening.

นั่นคือประโยชน์ของประเพณี มันย่นย่อประวัติศาสตร์ให้สั้นลง

That is the use of tradition: it telescopes history.

จี.เค.ซี.

G.K.C.

คำอุทิศ

DEDICATION

แด่อวัยวะอันยิ่งใหญ่ที่สลายไปสู่ความโกลาหล ใบหน้าอันยิ่งใหญ่ที่หันเข้าหาความมืด ทำไมต้องก้มลงมองผ้าห่ออาลัยที่ไร้รูปทรง ค้นหาในกลุ่มเมฆโบราณนั้น เพื่อเห็นเหล่าเจ้านายผู้แข็งแกร่งและแสงสว่าง

Of great limbs gone to chaos, A great face turned to night-- Why bend above a shapeless shroud Seeking in such archaic cloud Sight of strong lords and light?

ที่ซึ่งอังกฤษทั้งเจ็ดยุคจมลงนอนฝังอยู่ทีละแห่ง ทำไมจอบเพียงอันเดียวที่ไม่มีจุดหมาย ฉันสงสัยนัก จะต้องปลุกฝุ่นของเหล่าเธนให้ฟุ้งขึ้นดังสายฟ้า จนกลายเป็นควันที่บดบังและรมดวงอาทิตย์

Where seven sunken Englands Lie buried one by one, Why should one idle spade, I wonder, Shake up the dust of thanes like thunder To smoke and choke the sun?