The Ballad of the White Horse — Page 4

ในกลุ่มเมฆแห่งดินเหนียวที่ถูกขว้างขึ้นสู่สวรรค์ มนุษย์จะแลเห็นรูปร่างใดได้บ้าง?

In cloud of clay so cast to heaven, what shape shall man discern?

เหล่าขุนนางเหล่านี้อาจส่องแสงให้แก่ความลึกลับแห่งอำนาจและชัยชนะ

These lords may light the mystery of mastery or victory,

และพวกเขาเหล่านี้ก็ขี่สูงอยู่ในประวัติศาสตร์ แต่พวกเขาเหล่านั้นจะไม่มีวันหวนคืนมา

And these ride high in history, but these shall not return.

มังกรทองถูกทิ่มแทงบนธงนอร์มันแล้วล้มตาย

Gored on the Norman gonfalon, the Golden Dragon died:

เราจะไม่ปลุกยุคสมัยอันดีงามของสิ่งเล็กน้อยขึ้นมาด้วยเสียงสายพิณแห่งบทเพลงบัลลาด

We shall not wake with ballad strings the good time of the smaller things,

เราจะไม่ได้เห็นกษัตริย์ผู้ศักดิ์สิทธิ์ขี่ม้าลงมาตามริมฝั่งแม่น้ำเซเวิร์นอีกแล้ว

We shall not see the holy kings ride down by Severn side.

แข็งทื่อ แปลกตา และมีสีสันอย่างพิลึก ดุจดังงานปักแห่งบาเยอ

Stiff, strange, and quaintly coloured as the broidery of Bayeux,

อังกฤษแห่งรุ่งอรุณนั้นยังคงอยู่ และยุคสมัยของอัลเฟรดกับเหล่าชาวเดนส์นี้

The England of that dawn remains, and this of Alfred and the Danes

ดูเหมือนนิทานที่ชนเผ่าทั้งเผ่าแต่งขึ้น ความเป็นอังกฤษเกินกว่าจะเป็นเรื่องจริง

Seems like the tales a whole tribe feigns, too English to be true.

เรื่องราวของกษัตริย์ผู้ดีบนเกาะหนึ่ง ผู้ครองราชย์อยู่ครั้งหนึ่งในกาลนาน

Of a good king on an island that ruled once on a time;

และขณะที่พระองค์ทรงดำเนินอยู่ใต้ต้นแอปเปิล ก็มีปีศาจสีเขียวโผล่ขึ้นมาจากทะเล

And as he walked by an apple tree there came green devils out of the sea,

พร้อมพืชทะเลที่ลากยาวอย่างหนักอึ้ง และรอยทางของเมือกโอปอล

With sea-plants trailing heavily and tracks of opal slime.

กระนั้น อัลเฟรดก็มิใช่นิทานปรัมปรา วันเวลาของพระองค์ดำเนินไปเฉกเช่นวันเวลาของเรา

Yet Alfred is no fairy tale; his days as our days ran,

พระองค์ก็ทรงมองออกไปชั่วขณะหนึ่งสู่ที่ราบอันมีผู้คนและท้องฟ้าที่ต่ำครึ้ม

He also looked forth for an hour on peopled plains and skies that lower,

จากหน้าต่างอันน้อยนิดเหล่านั้นในหอคอย ซึ่งก็คือศีรษะของมนุษย์

From those few windows in the tower that is the head of a man.

แต่ผู้ใดเล่าจะมองออกมาจากดวงตาของอัลเฟรด หรือหายใจลมหายใจของพระองค์อย่างมีชีวิต?

But who shall look from Alfred's hood or breathe his breath alive?

ศตวรรษของพระองค์ดุจดังเมฆดำขนาดเล็กที่ลอยห่างออกไป มันคือฝูงชนที่ไร้ดวงตา

His century like a small dark cloud drifts far; it is an eyeless crowd,

ที่ซึ่งเสียงแตรที่ถูกทรมานกรีดร้องดังสนั่น และลูกศรที่หนาแน่นพุ่งทะยาน

Where the tortured trumpets scream aloud and the dense arrows drive.