The Ballad of the White Horse — Page 6

ขึ้นผ่านบ้านว่างเปล่าแห่งดวงดาว

Up through an empty house of stars,

ด้วยหัวใจที่เป็นเช่นที่เจ้าเป็น

Being what heart you are,

ขึ้นสู่ขั้นบันไดอันไร้ความเป็นมนุษย์แห่งห้วงอวกาศ

Up the inhuman steeps of space

ดุจดังเดินขึ้นบันไดด้วยความสง่างาม

As on a staircase go in grace,

พาแสงไฟส่องสว่างบนใบหน้าของเจ้า

Carrying the firelight on your face

ไกลเกินกว่าดาวที่โดดเดี่ยวที่สุด

Beyond the loneliest star.

รับสิ่งเหล่านี้ไว้ เพื่อรำลึกถึงชั่วโมงนั้น

Take these; in memory of the hour

ที่เราเตร็ดเตร่ออกไปจากบ้านสักระยะหนึ่ง

We strayed a space from home

และมองเห็นหมู่บ้านสีควันบุหรี่ อันแปลกตา

And saw the smoke-hued hamlets, quaint

ด้วยกษัตริย์และนักบุญแห่งแดนตะวันตก

With Westland king and Westland saint,

และมองดูรัศมีตะวันตกค่อยๆ จางหายไป

And watched the western glory faint

ตามถนนสู่เมืองโฟรม

Along the road to Frome.