The call of the wild — Page 18

Shrubs and vines were putting on fresh garbs of green.

พุ่มไม้และเถาวัลย์กำลังสวมเสื้อคลุมสีเขียวสดใหม่

Crickets sang in the nights, and in the days all manner of creeping, crawling things rustled forth into the sun.

จิ้งหรีดร้องเพลงในยามค่ำคืน และในยามกลางวันสัตว์คลานและสัตว์เลื้อยคลานทุกชนิดก็พากันออกมาสู่แสงแดด

Partridges and woodpeckers were booming and knocking in the forest.

นกกระทาและนกหัวขวานกำลังส่งเสียงดังและเคาะอยู่ในป่า

Squirrels were chattering, birds singing, and overhead honked the wild-fowl driving up from the south in cunning wedges that split the air.

กระรอกกำลังส่งเสียงร้อง นกกำลังขับขาน และเหนือศีรษะนกป่าที่บินขึ้นมาจากทางใต้ส่งเสียงร้องเป็นรูปลิ่มอันชาญฉลาดที่ผ่าอากาศออกเป็นสองส่วน

From every hill slope came the trickle of running water, the music of unseen fountains.

จากทุกลาดเขามีเสียงน้ำไหลรินและเสียงดนตรีของน้ำพุที่มองไม่เห็น

All things were thawing, bending, snapping.

ทุกสิ่งกำลังละลาย โค้งงอ และหักออก

The Yukon was straining to break loose the ice that bound it down.

แม่น้ำยูคอนกำลังพยายามอย่างหนักเพื่อทำลายน้ำแข็งที่ล่ามมันไว้

It ate away from beneath; the sun ate from above.

มันกัดกร่อนจากเบื้องล่าง ดวงอาทิตย์กัดกร่อนจากเบื้องบน

Air-holes formed, fissures sprang and spread apart, while thin sections of ice fell through bodily into the river.

รูอากาศก่อตัวขึ้น รอยแตกผุดขึ้นและกางออก ขณะที่แผ่นน้ำแข็งบางๆ พังทลายลงสู่แม่น้ำ

And amid all this bursting, rending, throbbing of awakening life, under the blazing sun and through the soft-sighing breezes, like wayfarers to death, staggered the two men, the woman, and the huskies.

และท่ามกลางการแตกระเบิด การฉีกขาด และการเต้นระรัวของชีวิตที่ตื่นขึ้นนี้ ภายใต้แสงแดดจ้าและสายลมที่พัดโบยเบา ประดุจดังคนเดินทางสู่ความตาย ชายสองคน หญิงหนึ่งคน และฝูงฮัสกี้ก็โซเซไป

With the dogs falling, Mercedes weeping and riding, Hal swearing innocuously, and Charles's eyes wistfully watering, they staggered into John Thornton's camp at the mouth of White River.

ด้วยสุนัขที่ล้มลง เมอร์เซเดสร้องไห้และนั่งอยู่บนเลื่อน ฮาลด่าทออย่างไม่เป็นอันตราย และดวงตาของชาร์ลส์ที่มีน้ำตาคลอเบ้าด้วยความโหยหา พวกเขาก็โซเซเข้าสู่ค่ายของจอห์น ธอร์นตัน ที่ปากแม่น้ำไวท์

When they halted, the dogs dropped down as though they had all been struck dead.

เมื่อพวกเขาหยุด สุนัขก็ล้มลงราวกับว่าถูกตีจนตายทั้งหมด

Mercedes dried her eyes and looked at John Thornton.

เมอร์เซเดสเช็ดน้ำตาและมองไปที่จอห์น ธอร์นตัน

Charles sat down on a log to rest.

ชาร์ลส์นั่งลงบนท่อนไม้เพื่อพักผ่อน

He sat down very slowly and painstakingly what of his great stiffness.

เขานั่งลงอย่างช้ามากและอย่างระมัดระวังเนื่องจากความเกร็งแข็งอย่างมากของเขา

Hal did the talking.

ฮาลเป็นคนพูด

John Thornton was whittling the last touches on an axe-handle he had made from a stick of birch.

จอห์น ธอร์นตันกำลังแต่งขั้นสุดท้ายให้กับด้ามขวานที่เขาทำขึ้นจากกิ่งไม้เบิร์ช