The call of the wild — Page 21

And as they continued to fall upon him, the spark of life within flickered and went down.

และขณะที่พวกเขายังคงรุมทำร้ายเขาต่อไป ประกายแห่งชีวิตภายในก็สั่นริบหรี่และมอดดับลง

It was nearly out.

มันเกือบจะดับสนิทแล้ว

He felt strangely numb.

เขารู้สึกชาแปลกประหลาด

As though from a great distance, he was aware that he was being beaten.

ราวกับว่าจากระยะไกลมาก เขารับรู้ได้ว่าตนกำลังถูกทุบตี

The last sensations of pain left him.

ความรู้สึกเจ็บปวดครั้งสุดท้ายได้จากไปจากเขา

He no longer felt anything, though very faintly he could hear the impact of the club upon his body.

เขาไม่รู้สึกอะไรอีกต่อไป แม้ว่าเขาจะได้ยินเสียงไม้กระบองกระแทกร่างกายของเขาอย่างแผ่วเบามาก

But it was no longer his body, it seemed so far away.

แต่มันไม่ใช่ร่างกายของเขาอีกต่อไปแล้ว มันดูอยู่ไกลมาก

And then, suddenly, without warning, uttering a cry that was inarticulate and more like the cry of an animal, John Thornton sprang upon the man who wielded the club.

และแล้ว อย่างกะทันหัน โดยไม่มีคำเตือน จอห์น ธอร์นตันปล่อยเสียงร้องที่ไม่เป็นคำและฟังดูเหมือนเสียงร้องของสัตว์ แล้วกระโจนเข้าใส่ชายที่ถือไม้กระบอง

Hal was hurled backward, as though struck by a falling tree.

ฮัลถูกพุ่งถอยหลัง ราวกับถูกต้นไม้ที่ล้มลงมาฟาด

Mercedes screamed.

เมอร์เซเดสกรีดร้อง

Charles looked on wistfully, wiped his watery eyes, but did not get up because of his stiffness.

ชาร์ลส์มองดูอย่างใจหาย เช็ดน้ำตาที่คลอเบ้า แต่ไม่ลุกขึ้นเพราะร่างกายของเขาแข็งทื่อ

John Thornton stood over Buck, struggling to control himself, too convulsed with rage to speak.

จอห์น ธอร์นตันยืนคร่อมอยู่เหนือบัค พยายามระงับตัวเอง โกรธจนตัวสั่นเกินกว่าจะพูดออกมาได้

"If you strike that dog again, I'll kill you," he at last managed to say in a choking voice.

"ถ้าแกตีสุนัขตัวนั้นอีก ฉันจะฆ่าแก" เขาพูดออกมาได้ในที่สุดด้วยเสียงที่แทบจะสำลัก

"It's my dog," Hal replied, wiping the blood from his mouth as he came back.

"มันเป็นสุนัขของฉัน" ฮัลตอบ พลางเช็ดเลือดออกจากปากขณะที่เขาเดินกลับมา

"Get out of my way, or I'll fix you. I'm going to Dawson."

"비켜, yoksa seni hallederim. ฉันกำลังจะไปดอว์สัน"

Thornton stood between him and Buck, and evinced no intention of getting out of the way.

ธอร์นตันยืนขวางระหว่างเขากับบัค และไม่แสดงเจตนาที่จะหลีกทางแต่อย่างใด

Hal drew his long hunting-knife.

ฮัลชักมีดล่าสัตว์ยาวของเขาออกมา

Mercedes screamed, cried, laughed, and manifested the chaotic abandonment of hysteria.

เมอร์เซเดสกรีดร้อง ร้องไห้ หัวเราะ และแสดงอาการคลุ้มคลั่งอย่างสุดเหวี่ยงของอาการฮิสทีเรีย

Thornton rapped Hal's knuckles with the axe-handle, knocking the knife to the ground.

ธอร์นตันตีข้อนิ้วของฮัลด้วยด้ามขวาน ทำให้มีดหล่นลงพื้น