The call of the wild — Page 4

He would lie by the hour, eager, alert, at Thornton's feet, looking up into his face, dwelling upon it, studying it, following with keenest interest each fleeting expression, every movement or change of feature.

มันจะนอนเฝ้าอยู่เป็นชั่วโมงๆ ด้วยความกระตือรือร้นและตื่นตัว แทบเท้าของธอร์นตัน มองขึ้นไปยังใบหน้าของเขา จ้องดูอยู่นั้น ศึกษามัน ติดตามทุกสีหน้าที่แล่นผ่านไปด้วยความสนใจอย่างแรงกล้า ทุกการเคลื่อนไหวและทุกความเปลี่ยนแปลงของสีหน้า

Or, as chance might have it, he would lie farther away, to the side or rear, watching the outlines of the man and the occasional movements of his body.

หรือบางครั้งตามแต่โอกาส มันจะนอนอยู่ห่างออกไปอีกหน่อย ด้านข้างหรือด้านหลัง คอยสังเกตรูปร่างของชายผู้นั้นและการเคลื่อนไหวของร่างกายเขาเป็นครั้งคราว

And often, such was the communion in which they lived, the strength of Buck's gaze would draw John Thornton's head around, and he would return the gaze, without speech, his heart shining out of his eyes as Buck's heart shone out.

และบ่อยครั้ง เพราะความผูกพันที่พวกเขาดำรงอยู่ร่วมกันนั้น พลังแห่งสายตาของบัคจะดึงให้จอห์น ธอร์นตันหันหน้ามา และเขาก็จะส่งสายตาตอบกลับไป โดยไม่มีคำพูดใด ดวงใจของเขาเปล่งประกายออกมาทางดวงตา ดั่งที่ดวงใจของบัคเปล่งประกายออกมาเช่นกัน

For a long time after his rescue, Buck did not like Thornton to get out of his sight.

เป็นเวลานานหลังจากที่มันได้รับการช่วยเหลือ บัคไม่ยอมให้ธอร์นตันลับสายตาไปจากมัน

From the moment he left the tent to when he entered it again, Buck would follow at his heels.

ตั้งแต่ช่วงเวลาที่เขาออกจากเต็นท์จนกระทั่งเขากลับเข้ามาอีกครั้ง บัคจะเดินตามติดส้นเท้าเขาไปตลอด

His transient masters since he had come into the Northland had bred in him a fear that no master could be permanent.

เจ้านายที่ผ่านมาชั่วคราวนับตั้งแต่ที่มันเข้ามาสู่ดินแดนทางเหนือได้ปลูกฝังความหวาดกลัวในตัวมันว่าไม่มีเจ้านายคนใดจะอยู่กับมันได้ตลอดไป

He was afraid that Thornton would pass out of his life as Perrault and François and the Scotch half-breed had passed out.

มันกลัวว่าธอร์นตันจะหายออกไปจากชีวิตของมัน เช่นเดียวกับที่เปโรลต์และฟรองซัวส์และลูกครึ่งสก็อตแลนด์ได้จากไปแล้ว

Even in the night, in his dreams, he was haunted by this fear.

แม้แต่ในยามค่ำคืน ในความฝันของมัน มันก็ยังถูกหลอกหลอนด้วยความกลัวนี้

At such times he would shake off sleep and creep through the chill to the flap of the tent, where he would stand and listen to the sound of his master's breathing.

ในยามเช่นนั้น มันจะสลัดหลุดจากการหลับใหลและคืบคลานฝ่าความหนาวเย็นไปยังชายผ้าของเต็นท์ ที่ซึ่งมันจะยืนอยู่และคอยฟังเสียงหายใจของนายของมัน