The call of the wild — Page 5

But in spite of this great love he bore John Thornton, which seemed to bespeak the soft civilizing influence, the strain of the primitive, which the Northland had aroused in him, remained alive and active.

แต่ถึงแม้จะมีความรักอันยิ่งใหญ่ที่เขามีต่อจอห์น ธอร์นตัน ซึ่งดูเหมือนจะบ่งบอกถึงอิทธิพลของอารยธรรมอันอ่อนโยน แต่สายเลือดแห่งความเป็นสัตว์ดั้งเดิมที่ดินแดนเหนือได้ปลุกขึ้นในตัวเขานั้น ยังคงมีชีวิตและคุกรุ่นอยู่

Faithfulness and devotion, things born of fire and roof, were his; yet he retained his wildness and wiliness.

ความซื่อสัตย์และความจงรักภักดี สิ่งที่เกิดจากเตาไฟและหลังคาบ้าน เป็นสิ่งที่เขามี แต่เขาก็ยังคงรักษาความป่าเถื่อนและความเจ้าเล่ห์ของตนไว้

He was a thing of the wild, come in from the wild to sit by John Thornton's fire, rather than a dog of the soft Southland stamped with the marks of generations of civilization.

เขาเป็นสิ่งมีชีวิตแห่งป่า ที่เข้ามาจากป่าเพื่อนั่งอยู่ข้างกองไฟของจอห์น ธอร์นตัน มากกว่าที่จะเป็นสุนัขแห่งดินแดนใต้อันอ่อนนุ่มที่ประทับตราด้วยรอยของอารยธรรมหลายชั่วอายุคน

Because of his very great love, he could not steal from this man, but from any other man, in any other camp, he did not hesitate an instant; while the cunning with which he stole enabled him to escape detection.

เพราะความรักอันยิ่งใหญ่ของเขา เขาไม่อาจขโมยจากชายคนนี้ได้ แต่จากชายคนอื่นใด ในค่ายใดก็ตาม เขาไม่ลังเลแม้แต่น้อย และความเจ้าเล่ห์ที่เขาใช้ในการขโมยทำให้เขาสามารถหลบเลี่ยงการถูกจับได้

His face and body were scored by the teeth of many dogs, and he fought as fiercely as ever and more shrewdly.

ใบหน้าและร่างกายของเขาเต็มไปด้วยรอยเขี้ยวของสุนัขมากมาย และเขาต่อสู้อย่างดุเดือดเช่นเคยและยิ่งฉลาดแยบยลยิ่งขึ้น

Skeet and Nig were too good-natured for quarrelling,—besides, they belonged to John Thornton; but the strange dog, no matter what the breed or valor, swiftly acknowledged Buck's supremacy or found himself struggling for life with a terrible antagonist.

สกีตและนิกมีอัธยาศัยดีเกินกว่าจะทะเลาะวิวาท ยิ่งกว่านั้นพวกเขาเป็นของจอห์น ธอร์นตัน แต่สุนัขแปลกหน้า ไม่ว่าจะเป็นพันธุ์ใดหรือกล้าหาญเพียงใด ก็รีบยอมรับความเป็นใหญ่ของบัคหรือพบว่าตนเองกำลังดิ้นรนเอาชีวิตรอดกับคู่ต่อสู้อันน่าสะพรึงกลัว

And Buck was merciless.

และบัคนั้นไร้ความปราณี

He had learned well the law of club and fang, and he never forewent an advantage or drew back from a foe he had started on the way to Death.

เขาได้เรียนรู้กฎแห่งไม้กระบองและเขี้ยวเป็นอย่างดี และเขาไม่เคยละทิ้งความได้เปรียบหรือถอยหนีจากศัตรูที่เขาได้เริ่มนำพาสู่ความตายแล้ว

He had lessoned from Spitz, and from the chief fighting dogs of the police and mail, and knew there was no middle course.

เขาได้รับบทเรียนจากสปิตซ์ และจากสุนัขนักสู้ชั้นนำของตำรวจและไปรษณีย์ และรู้ดีว่าไม่มีทางสายกลาง