The call of the wild — Page 13

Buck held on till he was on a line straight above Thornton; then he turned, and with the speed of an express train headed down upon him.

บัคยึดไว้จนกระทั่งเขาอยู่ในแนวตรงเหนือธอร์นตัน จากนั้นเขาก็หันกลับ และด้วยความเร็วของรถไฟด่วนก็พุ่งลงไปหาเขา

Thornton saw him coming, and, as Buck struck him like a battering ram, with the whole force of the current behind him, he reached up and closed with both arms around the shaggy neck.

ธอร์นตันเห็นเขากำลังมา และเมื่อบัคพุ่งชนเขาดั่งกระทุ้งทลายประตู โดยมีแรงของกระแสน้ำทั้งหมดอยู่เบื้องหลัง เขาก็เอื้อมขึ้นและโอบกอดคอที่รุงรังนั้นด้วยแขนทั้งสองข้าง

Hans snubbed the rope around the tree, and Buck and Thornton were jerked under the water.

ฮานส์รั้งเชือกไว้รอบต้นไม้ และบัคกับธอร์นตันก็ถูกกระชากลงใต้น้ำ

Strangling, suffocating, sometimes one uppermost and sometimes the other, dragging over the jagged bottom, smashing against rocks and snags, they veered in to the bank.

สำลัก หายใจไม่ออก บางครั้งคนหนึ่งอยู่เหนือ บางครั้งก็อีกคน ลากไปตามพื้นน้ำที่ขรุขระ กระแทกกับหินและสิ่งกีดขวาง พวกเขาก็เบนเข้าหาฝั่ง

Thornton came to, belly downward and being violently propelled back and forth across a drift log by Hans and Pete.

ธอร์นตันฟื้นขึ้นมา โดยนอนคว่ำหน้าและถูกฮานส์กับพีตดันไปมาอย่างรุนแรงบนซุงที่ลอยน้ำ

His first glance was for Buck, over whose limp and apparently lifeless body Nig was setting up a howl, while Skeet was licking the wet face and closed eyes.

สายตาแรกของเขามองหาบัค ซึ่งนิกกำลังหอนร้องอยู่เหนือร่างที่อ่อนปวกเปียกและดูเหมือนไร้ชีวิต ขณะที่สกีตกำลังเลียหน้าที่เปียกและดวงตาที่หลับอยู่

Thornton was himself bruised and battered, and he went carefully over Buck's body, when he had been brought around, finding three broken ribs.

ธอร์นตันเองก็ฟกช้ำและบอบช้ำ และเมื่อบัคฟื้นคืนสติแล้ว เขาก็ตรวจร่างกายของบัคอย่างระมัดระวัง และพบว่ากระดูกซี่โครงหักสามซี่

"That settles it," he announced. "We camp right here." And camp they did, till Buck's ribs knitted and he was able to travel.

"นั่นตัดสินใจแล้ว" เขาประกาศ "เราจะตั้งค่ายที่นี่เลย" และพวกเขาก็ตั้งค่ายจริงๆ จนกระทั่งกระดูกซี่โครงของบัคติดกันและเขาสามารถเดินทางได้

That winter, at Dawson, Buck performed another exploit, not so heroic, perhaps, but one that put his name many notches higher on the totem-pole of Alaskan fame.

ในฤดูหนาวนั้น ที่เมืองดอว์สัน บัคได้สร้างวีรกรรมอีกครั้งหนึ่ง ซึ่งอาจไม่ได้กล้าหาญนัก แต่เป็นสิ่งที่ทำให้ชื่อของเขาขึ้นไปอีกหลายขั้นบนเสาแห่งชื่อเสียงของอลาสก้า