The Complete Works of William Shakespeare — Page 4

ดูเถิด เมื่อรุ่งอรุณแสงงามเริ่มส่อง

Lo in the orient when the gracious light

ยกหัวเพลิงขึ้น สายตาทุกดวงต่างก้มกราบ

Lifts up his burning head, each under eye

ถวายความเคารพแด่แสงที่ปรากฏใหม่

Doth homage to his new-appearing sight,

รับใช้ด้วยสายตาต่อพระบารมีอันศักดิ์สิทธิ์

Serving with looks his sacred majesty,

และเมื่อพระอาทิตย์ขึ้นสู่ยอดเขาสวรรค์อันสูงชัน

And having climbed the steep-up heavenly hill,

ดั่งหนุ่มแกร่งในวัยกลางคน

Resembling strong youth in his middle age,

สายตามรรตัยยังคงชื่นชมความงามของเขา

Yet mortal looks adore his beauty still,

คอยเฝ้าดูการเดินทางอันงดงามของเขา

Attending on his golden pilgrimage:

แต่เมื่อถึงจุดสูงสุดแล้วรถม้าอ่อนล้าก็โคลงเคลง

But when from highmost pitch with weary car,

ดั่งวัยชราที่โงนเงนจากวัน

Like feeble age he reeleth from the day,

ดวงตาที่เคยภักดีกลับหันเหไป

The eyes (fore duteous) now converted are

จากรอยทางต่ำของเขาและมองไปทางอื่น

From his low tract and look another way:

เช่นนั้นเอง เจ้าก็ล่วงเลยตัวเองไปในยามเที่ยงวัน

So thou, thyself out-going in thy noon:

จะสิ้นไปโดยไร้ผู้มอง หากเจ้าไม่มีบุตร

Unlooked on diest unless thou get a son.

เสียงดนตรีไพเราะนัก แล้วเหตุใดเจ้าจึงฟังด้วยความเศร้า

Music to hear, why hear'st thou music sadly?

ความหวานย่อมไม่ขัดแย้งกัน ความสุขย่อมยินดีในความสุข

Sweets with sweets war not, joy delights in joy:

เหตุใดเจ้าจึงรักสิ่งที่เจ้ารับไม่ได้ด้วยความยินดี

Why lov'st thou that which thou receiv'st not gladly,

หรือรับความรำคาญนั้นด้วยความเพลิดเพลิน

Or else receiv'st with pleasure thine annoy?

หากเสียงประสานอันไพเราะของเสียงที่ปรับมาดีแล้ว

If the true concord of well-tuned sounds,

ที่รวมกันโดยการประสมกลับทำให้หูเจ้าขุ่นเคือง

By unions married do offend thine ear,

นั่นก็เป็นเพียงการตำหนิเจ้าอย่างอ่อนโยน ผู้ที่สับสน

They do but sweetly chide thee, who confounds

ในความโดดเดี่ยวต่อบทบาทที่เจ้าควรรับ

In singleness the parts that thou shouldst bear:

ดูเถิด สายหนึ่งเป็นดั่งสามีอันดีงามต่ออีกสายหนึ่ง

Mark how one string sweet husband to another,

ตีกันและกันด้วยการจัดเรียงซึ่งกันและกัน

Strikes each in each by mutual ordering;

ดั่งพ่อ ลูก และแม่ผู้มีความสุข

Resembling sire, and child, and happy mother,

ที่ทั้งหมดร้องเป็นเสียงเดียวอันน่าพึงใจ

Who all in one, one pleasing note do sing:

เพลงที่ไร้คำพูดแต่มากเสียง ดูเหมือนเป็นหนึ่ง

Whose speechless song being many, seeming one,

ร้องบทนี้แก่เจ้าว่า 'เจ้าที่โดดเดี่ยวจะไม่มีค่า'

Sings this to thee, 'Thou single wilt prove none'.

เป็นเพราะกลัวจะทำให้แก้วตาหม้ายต้องหลั่งน้ำตาหรือ

Is it for fear to wet a widow's eye,

จนเจ้าสิ้นเปลืองตัวเองไปในชีวิตโสด

That thou consum'st thyself in single life?