The Confessions of St. Augustine — Page 7

เพราะในตอนนั้น ฉันรู้จักแต่เพียงการดูดนม การพักผ่อนในสิ่งที่พอใจ และร้องไห้เมื่อเนื้อหนังของฉันได้รับความไม่สบาย เท่านั้นเอง

For then I knew but to suck; to repose in what pleased, and cry at what offended my flesh; nothing more.

ต่อมาฉันเริ่มยิ้ม ตอนแรกในขณะหลับ แล้วจึงในขณะตื่น เพราะมีคนเล่าให้ฉันฟังเกี่ยวกับตัวฉันเอง และฉันก็เชื่อ เพราะเราเห็นสิ่งเดียวกันนี้ในเด็กทารกคนอื่น แม้ว่าตัวฉันเองจะจำมันไม่ได้

Afterwards I began to smile; first in sleep, then waking: for so it was told me of myself, and I believed it; for we see the like in other infants, though of myself I remember it not.

ดังนั้น ทีละน้อย ฉันจึงเริ่มรู้สึกตัวว่าตนอยู่ที่ไหน และอยากสื่อความต้องการของตัวเองแก่ผู้ที่สามารถตอบสนองได้ แต่ฉันทำไม่ได้

Thus, little by little, I became conscious where I was; and to have a wish to express my wishes to those who could content them, and I could not;

เพราะความต้องการนั้นอยู่ภายในตัวฉัน และพวกเขาอยู่ภายนอก และพวกเขาไม่อาจใช้ประสาทสัมผัสใดๆ ของตนเข้าถึงภายในจิตวิญญาณของฉันได้

for the wishes were within me, and they without; nor could they by any sense of theirs enter within my spirit.

ฉันจึงโยนแขนขาและเสียงออกไปอย่างไม่มีทิศทาง ทำสัญญาณเท่าที่ทำได้ และพยายามให้มันคล้ายกับสิ่งที่ต้องการ แม้ในความเป็นจริงจะคล้ายกันน้อยมาก

So I flung about at random limbs and voice, making the few signs I could, and such as I could, like, though in truth very little like, what I wished.

และเมื่อฉันไม่ได้รับการตอบสนองในทันที ไม่ว่าจะเพราะความต้องการนั้นเป็นโทษหรือเข้าใจยาก ฉันก็โกรธผู้ใหญ่ที่ไม่ยอมอ่อนข้อให้ฉัน โกรธผู้ที่ไม่มีหน้าที่รับใช้ฉันที่ไม่ยอมรับใช้ฉัน และแก้แค้นพวกเขาด้วยน้ำตา

And when I was not presently obeyed (my wishes being hurtful or unintelligible), then I was indignant with my elders for not submitting to me, with those owing me no service, for not serving me; and avenged myself on them by tears.

สิ่งเหล่านี้คือสิ่งที่ฉันได้เรียนรู้ว่าเด็กทารกเป็นเช่นนั้น จากการสังเกตพวกเขา และว่าตัวฉันเองก็เคยเป็นเช่นนั้น พวกเขาได้แสดงให้ฉันเห็นได้ดีกว่านางพยาบาลของฉันที่รู้เรื่องนี้ โดยที่พวกเขาเองไม่รู้ตัว

Such have I learnt infants to be from observing them; and that I was myself such, they, all unconscious, have shown me better than my nurses who knew it.

และนี่ไง วัยทารกของฉันได้สิ้นสุดลงนานแล้ว และฉันยังคงมีชีวิตอยู่

And, lo! my infancy died long since, and I live.