The Count of Monte Cristo — Page 4

ถ้าไม่เป็นเช่นนั้น ก็คงจะไม่มีการเลื่อนตำแหน่ง และเมื่อท่านรับรองกับฉันว่าสินค้า——

If not, why, there would be no promotion; and since you assure me that the cargo——

"ปลอดภัยดีทุกประการ คุณมอร์เรล เชื่อคำพูดของฉันเถิด และฉันแนะนำให้ท่านอย่ารับเงิน 25,000 ฟรังก์สำหรับกำไรของการเดินทางครั้งนี้"

"Is all safe and sound, M. Morrel, take my word for it; and I advise you not to take 25,000 francs for the profits of the voyage."

จากนั้น ขณะที่พวกเขากำลังผ่าน Round Tower อยู่นั้น ชายหนุ่มก็ตะโกนว่า

Then, as they were just passing the Round Tower, the young man shouted:

"เตรียมพร้อมลดใบเรือบนสุดและใบหัวเรือ พับใบท้ายเข้า!"

"Stand by there to lower the topsails and jib; brail up the spanker!"

คำสั่งนั้นถูกปฏิบัติตามอย่างรวดเร็วดุจเดียวกับที่จะเป็นบนเรือรบ

The order was executed as promptly as it would have been on board a man-of-war.

"ปล่อย—และดึงใบขึ้น!" เมื่อได้ยินคำสั่งสุดท้ายนี้ ใบเรือทั้งหมดก็ถูกหย่อนลง และเรือก็เคลื่อนตัวต่อไปแทบไม่รู้สึก

"Let go—and clue up!" At this last command all the sails were lowered, and the vessel moved almost imperceptibly onwards.

"บัดนี้ หากท่านจะกรุณาขึ้นมาบนเรือ คุณมอร์เรล" ดังเตสกล่าว สังเกตเห็นความใจร้อนของเจ้าของเรือ "นี่คือเจ้าหน้าที่สินค้าของท่าน คุณดังกลาร์ส กำลังออกมาจากห้องโดยสาร ซึ่งจะให้รายละเอียดทุกอย่างแก่ท่าน ส่วนตัวฉันเอง ฉันต้องดูแลการทอดสมอและตกแต่งเรือเป็นสัญลักษณ์แห่งการไว้ทุกข์"

"Now, if you will come on board, M. Morrel," said Dantès, observing the owner's impatience, "here is your supercargo, M. Danglars, coming out of his cabin, who will furnish you with every particular. As for me, I must look after the anchoring, and dress the ship in mourning."

เจ้าของเรือไม่รอคำเชิญครั้งที่สอง เขาคว้าเชือกที่ดังเตสโยนให้ และด้วยความคล่องแคล่วที่น่าเชิดชูแก่นักเดินเรือ ก็ปีนขึ้นข้างเรือ ขณะที่ชายหนุ่มกลับไปทำหน้าที่ของตน ปล่อยให้การสนทนาเป็นของดังกลาร์สซึ่งเดินเข้ามาหาเจ้าของเรือ

The owner did not wait for a second invitation. He seized a rope which Dantès flung to him, and with an activity that would have done credit to a sailor, climbed up the side of the ship, while the young man, going to his task, left the conversation to Danglars, who now came towards the owner.