The King in Yellow — Page 6

ถ้าฉันไม่ได้เหลือบมองเห็นคำเปิดของบทที่สองโดยบังเอิญ ฉันคงไม่มีวันอ่านมันจนจบ แต่ขณะที่ฉันก้มลงเพื่อหยิบมันขึ้นมา สายตาของฉันก็ถูกดึงดูดไปยังหน้าที่เปิดอยู่

If I had not caught a glimpse of the opening words in the second act I should never have finished it, but as I stooped to pick it up, my eyes became riveted to the open page,

และด้วยเสียงร้องแห่งความสยองขวัญ หรืออาจเป็นความปีติยินดีอันแสนเจ็บปวดที่ทำให้ฉันรู้สึกได้ถึงทุกเส้นประสาท ฉันจึงฉวยสิ่งนั้นออกจากถ่านไฟ

and with a cry of terror, or perhaps it was of joy so poignant that I suffered in every nerve, I snatched the thing out of the coals

และคลานตัวสั่นไปยังห้องนอน ที่ซึ่งฉันอ่านมันแล้วอ่านซ้ำอีก ร้องไห้และหัวเราะและตัวสั่น ด้วยความสยองที่บางครั้งยังคงโหมกระหน่ำฉันอยู่จนถึงทุกวันนี้

and crept shaking to my bedroom, where I read it and reread it, and wept and laughed and trembled with a horror which at times assails me yet.

นี่คือสิ่งที่รบกวนจิตใจฉัน เพราะฉันไม่อาจลืมเมืองคาร์โคซาที่ซึ่งดาวดำล่องลอยอยู่บนท้องฟ้า ที่ซึ่งเงาแห่งความคิดของมนุษย์ยืดยาวในยามบ่าย เมื่อดวงอาทิตย์คู่แฝดจมลงสู่ทะเลสาบฮาลิ

This is the thing that troubles me, for I cannot forget Carcosa where black stars hang in the heavens; where the shadows of men's thoughts lengthen in the afternoon, when the twin suns sink into the lake of Hali;

และจิตใจของฉันจะแบกรับความทรงจำแห่งหน้ากากซีดเผือดนั้นไปตลอดกาล

and my mind will bear for ever the memory of the Pallid Mask.

ฉันอธิษฐานขอให้พระเจ้าสาปแช่งผู้แต่ง เช่นเดียวกับที่ผู้แต่งได้สาปแช่งโลกด้วยผลงานสร้างสรรค์อันงดงามและยิ่งใหญ่นี้ น่าสะพรึงกลัวในความเรียบง่ายของมัน ต้านทานไม่ได้ในความจริงของมัน

I pray God will curse the writer, as the writer has cursed the world with this beautiful, stupendous creation, terrible in its simplicity, irresistible in its truth—

โลกหนึ่งที่บัดนี้สั่นสะท้านต่อหน้าพระราชาในหีบเหลือง

a world which now trembles before the King in Yellow.

เมื่อรัฐบาลฝรั่งเศสยึดสำเนาแปลที่เพิ่งมาถึงปารีส ลอนดอนก็แน่นอนว่าเกิดความกระหายอยากอ่านมันขึ้นมา

When the French Government seized the translated copies which had just arrived in Paris, London, of course, became eager to read it.

เป็นที่รู้กันดีว่าหนังสือเล่มนี้แพร่กระจายออกไปดุจโรคติดต่อ จากเมืองสู่เมือง จากทวีปสู่ทวีป ถูกกันออกที่นี่ ถูกริบที่นั่น ถูกประณามโดยสื่อมวลชนและแท่นเทศน์

It is well known how the book spread like an infectious disease, from city to city, from continent to continent, barred out here, confiscated there, denounced by Press and pulpit,

และถูกประณามแม้กระทั่งโดยนักอนาธิปไตยทางวรรณกรรมที่ก้าวหน้าที่สุด

censured even by the most advanced of literary anarchists.