The Odyssey: Rendered into English prose for the use of those who cannot read the original — Page 2

ประเด็นที่อยู่ในคำถามมีดังนี้:

The points in question are:

(๑) ว่า "โอดิสซี" ถูกประพันธ์ขึ้นทั้งหมด ณ สถานที่ที่ปัจจุบันเรียกว่าทราปานีบนชายฝั่งตะวันตกของซิซิลี และดึงเนื้อหาทั้งหมดมาจากสถานที่นั้น ทั้งในส่วนที่เกี่ยวกับฉากของชาวฟีเอเชียนและฉากของอิธากา

(1) that the "Odyssey" was written entirely at, and drawn entirely from, the place now called Trapani on the West Coast of Sicily, alike as regards the Phaeacian and the Ithaca scenes;

ในขณะที่การเดินทางของยูลิสซีส เมื่อเขาอยู่ในระยะที่เข้าถึงซิซิลีได้สะดวกแล้ว จะแก้ตัวเองออกมาเป็นการเดินเรือรอบเกาะ โดยพื้นฐานแล้วคือจากทราปานีกลับมาทราปานี ผ่านหมู่เกาะลิปารี ช่องแคบเมสซีนา และเกาะปันเตลลาเรีย

while the voyages of Ulysses, when once he is within easy reach of Sicily, solve themselves into a periplus of the island, practically from Trapani back to Trapani, via the Lipari islands, the Straits of Messina, and the island of Pantellaria.

(๒) ว่าบทกวีนี้ถูกประพันธ์ขึ้นทั้งหมดโดยหญิงสาวคนหนึ่งที่อายุน้อยมาก ซึ่งอาศัยอยู่ ณ สถานที่ที่ปัจจุบันเรียกว่าทราปานี และได้แนะนำตัวเองเข้าไปในงานของเธอภายใต้ชื่อของนอสิกา

(2) That the poem was entirely written by a very young woman, who lived at the place now called Trapani, and introduced herself into her work under the name of Nausicaa.

ข้อโต้แย้งหลักที่ข้าพเจ้าใช้เป็นฐานสำหรับข้อกล่าวอ้างที่ค่อนข้างน่าประหลาดใจข้อแรกนั้น ได้ปรากฏต่อสาธารณชนชาวอังกฤษและอิตาลีอย่างโดดเด่นและซ้ำแล้วซ้ำเล่า นับตั้งแต่ที่มันปรากฏ (โดยไม่มีการโต้แย้ง) ในหนังสือ "เอเธเนียม" ฉบับวันที่ ๓๐ มกราคม และ ๒๐ กุมภาพันธ์ ค.ศ. ๑๘๙๒

The main arguments on which I base the first of these somewhat startling contentions, have been prominently and repeatedly before the English and Italian public ever since they appeared (without rejoinder) in the "Athenaeum" for January 30 and February 20, 1892.

ข้อกล่าวอ้างทั้งสองข้อได้รับการยืนยัน (โดยไม่มีการโต้แย้งเช่นกัน) ในวารสาร "อีเกิล" ของโจห์นเนียน ฉบับภาคเรียนเลนต์และเดือนตุลาคมของปีเดียวกัน

Both contentions were urged (also without rejoinder) in the Johnian "Eagle" for the Lent and October terms of the same year.

ยังไม่มีสิ่งใดที่ข้าพเจ้าควรต้องตอบโต้มาถึงข้าพเจ้าจากทิศทางใดเลย และเมื่อรู้ว่าข้าพเจ้าพยายามอย่างกระตือรือร้นเพียงใดที่จะเรียนรู้ถึงการมีอยู่ของข้อบกพร่องใดๆ ในข้อโต้แย้งของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจึงเริ่มรู้สึกมั่นใจบ้างว่า หากข้อบกพร่องดังกล่าวมีอยู่จริง ข้าพเจ้าคงได้ยินเรื่องนี้ อย่างน้อยก็บางส่วน ก่อนถึงเวลานี้แล้ว

Nothing to which I should reply has reached me from any quarter, and knowing how anxiously I have endeavoured to learn the existence of any flaws in my argument, I begin to feel some confidence that, did such flaws exist, I should have heard, at any rate about some of them, before now.