The Odyssey: Rendered into English prose for the use of those who cannot read the original — Page 6

แม้กระทั่งเมื่อไม่นานมานี้ อีจิสธัสได้ล่วงเกินกว่าที่โชคชะตากำหนดไว้ โดยได้พาภรรยาของบุตรแห่งเอทรีอุสมาเป็นของตน

Even as of late Aegisthus, beyond that which was ordained, took to him the wedded wife of the son of Atreus,

และสังหารสามีของนางเมื่อเขากลับมา ทั้งที่ความพินาศอยู่ตรงหน้าเขาอย่างชัดเจน

and killed her lord on his return, and that with sheer doom before his eyes,

เพราะเราได้ส่งเฮอร์มีสผู้มีสายตาเฉียบคม นักสังหารแห่งอาร์กอส มาเป็นทูตเตือนเขาไว้แล้ว

since we had warned him by the embassy of Hermes the keen-sighted, the slayer of Argos,

ว่าเขาไม่ควรสังหารชายผู้นั้น และไม่ควรเกี้ยวพาราสีภรรยาของเขา

that he should neither kill the man, nor woo his wife.

เพราะบุตรแห่งเอทรีอุสจะได้รับการแก้แค้นโดยมือของโอเรสตีส ทันทีที่เขาเติบโตเป็นชายและโหยหาบ้านเกิดของตน

For the son of Atreus shall be avenged at the hand of Orestes, so soon as he shall come to man's estate and long for his own country.

เฮอร์มีสได้กล่าวไว้เช่นนั้น แต่ก็ไม่อาจเปลี่ยนใจอีจิสธัสได้ แม้จะมีเจตนาดีเพียงใด แต่บัดนี้เขาได้รับผลแห่งการกระทำทั้งหมดแล้ว

So spake Hermes, yet he prevailed not on the heart of Aegisthus, for all his good will; but now hath he paid one price for all.

และเทพีผู้มีดวงตาสีเทา เอเธน่า ได้ตอบพระองค์ว่า โอ้บิดา บิดาผู้เป็น โครไนดีส ผู้ครองบัลลังก์สูงสุด

And the goddess, grey-eyed Athene, answered him, saying: 'O father, our father Cronides, throned in the highest;

ชายผู้นั้นนอนอยู่ในความตายที่เขาสมควรได้รับ ขอให้ผู้ที่กระทำการเช่นนั้นพินาศไปในทำนองเดียวกัน

that man assuredly lies in a death that is his due; so perish likewise all who work such deeds!

แต่จิตใจของข้าแตกสลายเพื่อโอดิสเซียสผู้ชาญฉลาด ผู้น่าสงสาร ซึ่งห่างไกลจากมิตรสหายมาช้านาน และกำลังทุกข์ทรมานอยู่บนเกาะที่ล้อมรอบด้วยทะเล

But my heart is rent for wise Odysseus, the hapless one, who far from his friends this long while suffereth affliction in a sea-girt isle,

ซึ่งเป็นสะดือของท้องทะเล เกาะที่มีป่าไม้หนาทึบ และมีเทพีสถิตอยู่ที่นั่น

where is the navel of the sea, a woodland isle, and therein a goddess hath her habitation,

นางคือธิดาของแอตลาสผู้มีเวทมนตร์ ผู้รู้ถึงความลึกของทุกผืนทะเล และค้ำยันเสาหินสูงตระหง่านที่แบกโลกและท้องฟ้าไว้ให้แยกจากกัน

the daughter of the wizard Atlas, who knows the depths of every sea, and himself upholds the tall pillars which keep earth and sky asunder.

ธิดาของเขานั้นเองที่กักขังชายผู้น่าสงสารไว้ในความโศกเศร้า และตลอดเวลานางก็ใช้คำพูดอ่อนหวานและหลอกลวงเพื่อให้เขาลืมอิธาคา

His daughter it is that holds the hapless man in sorrow: and ever with soft and guileful tales she is wooing him to forgetfulness of Ithaca.