The Picture of Dorian Gray — Page 5

" he called out at the top of his voice. "A man is hurt."

เขาตะโกนด้วยเสียงดังที่สุด "มีคนได้รับบาดเจ็บ"

The head-keeper came running up with a stick in his hand.

หัวหน้าผู้ดูแลวิ่งมาพร้อมกับไม้เท้าในมือ

"Where, sir? Where is he?" he shouted.

"ที่ไหนครับ ท่าน เขาอยู่ที่ไหน" เขาตะโกนถาม

At the same time, the firing ceased along the line.

ในเวลาเดียวกัน เสียงปืนก็หยุดลงตลอดแนว

"Here," answered Sir Geoffrey angrily, hurrying towards the thicket.

"ที่นี่" เซอร์เจฟฟรีตอบด้วยความโกรธ รีบเดินมุ่งหน้าไปยังพุ่มไม้

"Why on earth don't you keep your men back? Spoiled my shooting for the day."

"ทำไมถึงไม่ควบคุมคนของคุณไว้ให้ดี ทำให้การล่าสัตว์ของฉันเสียหายทั้งวัน"

Dorian watched them as they plunged into the alder-clump, brushing the lithe swinging branches aside.

โดเรียนมองดูพวกเขาขณะที่พวกเขาพุ่งตัวเข้าไปในกลุ่มต้นอัลเดอร์ กวาดกิ่งไม้อ่อนที่แกว่งไปมาให้พ้นทาง

In a few moments they emerged, dragging a body after them into the sunlight.

ในไม่ช้าพวกเขาก็ออกมา ลากร่างตามมาสู่แสงแดด

He turned away in horror.

เขาหันหน้าหนีด้วยความสยดสยอง

It seemed to him that misfortune followed wherever he went.

ดูเหมือนว่าโชคร้ายจะติดตามเขาไปทุกที่ที่เขาไป

He heard Sir Geoffrey ask if the man was really dead, and the affirmative answer of the keeper.

เขาได้ยินเซอร์เจฟฟรีถามว่าชายคนนั้นตายจริงหรือไม่ และได้ยินผู้ดูแลตอบรับ

The wood seemed to him to have become suddenly alive with faces.

ป่าดูเหมือนจะมีชีวิตขึ้นมาทันทีด้วยใบหน้านับไม่ถ้วน

There was the trampling of myriad feet and the low buzz of voices.

มีเสียงเหยียบย่ำของเท้านับพันและเสียงพึมพำเบาๆ

A great copper-breasted pheasant came beating through the boughs overhead.

ไก่ฟ้าอกทองแดงตัวใหญ่บินกระพือปีกผ่านกิ่งก้านเหนือศีรษะ

After a few moments—that were to him, in his perturbed state, like endless hours of pain—he felt a hand laid on his shoulder.

หลังจากผ่านไปสักครู่ ซึ่งในสภาวะที่ใจหวั่นไหวของเขา มันดูเหมือนชั่วโมงแห่งความเจ็บปวดที่ไม่มีที่สิ้นสุด เขารู้สึกมีมือวางบนไหล่ของเขา

He started and looked round.

เขาสะดุ้งและมองไปรอบๆ

"Dorian," said Lord Henry, "I had better tell them that the shooting is stopped for to-day. It would not look well to go on."

"โดเรียน" ลอร์ดเฮนรีกล่าว "ฉันควรจะบอกพวกเขาว่าการล่าสัตว์หยุดสำหรับวันนี้แล้ว คงไม่ดีนักถ้าจะดำเนินต่อไป"

"I wish it were stopped for ever, Harry," he answered bitterly. "The whole thing is hideous and cruel. Is the man ...?"

"ฉันอยากให้มันหยุดตลอดไปเลย แฮร์รี่" เขาตอบด้วยความขมขื่น "ทุกอย่างมันน่าเกลียดและโหดร้าย ชายคนนั้น...?"

He could not finish the sentence.

เขาไม่สามารถพูดประโยคนั้นให้จบได้