The strange case of Dr. Jekyll and Mr. Hyde — Page 89

หากฉันเข้าหาการค้นพบของฉันด้วยจิตวิญญาณที่สูงส่งกว่านี้ หากฉันได้เสี่ยงกับการทดลองนั้นในขณะที่อยู่ภายใต้อิทธิพลของแรงบันดาลใจที่มีน้ำใจหรือเคร่งครัด ทุกสิ่งคงต้องเป็นไปในทางอื่น และจากความทุกข์ทรมานแห่งความตายและการเกิดเหล่านี้ ฉันคงได้ออกมาเป็นทูตสวรรค์แทนที่จะเป็นปีศาจ

Had I approached my discovery in a more noble spirit, had I risked the experiment while under the empire of generous or pious aspirations, all must have been otherwise, and from these agonies of death and birth, I had come forth an angel instead of a fiend.

ยานั้นไม่มีการกระทำที่แยกแยะ มันไม่ใช่ทั้งซาตานหรือศักดิ์สิทธิ์ มันเพียงแต่เขย่าประตูของคุกแห่งอุปนิสัยของฉัน และเหมือนกับเชลยของฟิลิปปี สิ่งที่อยู่ข้างในก็วิ่งออกมา

The drug had no discriminating action; it was neither diabolical nor divine; it but shook the doors of the prisonhouse of my disposition; and like the captives of Philippi, that which stood within ran forth.

ในเวลานั้นคุณธรรมของฉันหลับใหล ความชั่วร้ายของฉันซึ่งถูกกระตุ้นให้ตื่นอยู่โดยความทะเยอทะยาน มีความเฉียบแหลมและรวดเร็วในการฉกฉวยโอกาส และสิ่งที่ถูกฉายออกมาคือเอ็ดเวิร์ด ไฮด์

At that time my virtue slumbered; my evil, kept awake by ambition, was alert and swift to seize the occasion; and the thing that was projected was Edward Hyde.

ดังนั้นแม้ว่าตอนนี้ฉันมีสองบุคลิกภาพเช่นเดียวกับสองรูปลักษณ์ หนึ่งในนั้นชั่วร้ายโดยสิ้นเชิง และอีกหนึ่งยังคงเป็นเฮนรี เจคิลล์คนเดิม สารประกอบที่ไม่สอดคล้องกันนั้นซึ่งฉันได้เรียนรู้แล้วว่าต้องสิ้นหวังต่อการปฏิรูปและการปรับปรุงของมัน

Hence, although I had now two characters as well as two appearances, one was wholly evil, and the other was still the old Henry Jekyll, that incongruous compound of whose reformation and improvement I had already learned to despair.

การเคลื่อนไหวจึงมุ่งไปสู่ที่แย่ลงโดยสิ้นเชิง

The movement was thus wholly toward the worse.

แม้ในเวลานั้นฉันยังไม่เอาชนะความเกลียดชังของฉันที่มีต่อความแห้งแล้งของชีวิตการศึกษา

Even at that time, I had not conquered my aversions to the dryness of a life of study.

ฉันยังคงมีอารมณ์ร่าเริงเป็นครั้งคราว และเนื่องจากความสุขของฉัน (อย่างน้อยที่สุด) ไม่มีเกียรติ และฉันไม่เพียงแต่เป็นที่รู้จักดีและได้รับการยกย่องสูง แต่กำลังเติบโตเข้าสู่วัยชรา ความไม่สอดคล้องกันของชีวิตฉันจึงเพิ่มมากขึ้นทุกวันจนไม่เป็นที่ยินดี

I would still be merrily disposed at times; and as my pleasures were (to say the least) undignified, and I was not only well known and highly considered, but growing towards the elderly man, this incoherency of my life was daily growing more unwelcome.

ในด้านนี้เองที่พลังใหม่ของฉันล่อลวงฉันจนกระทั่งฉันตกเป็นทาส

It was on this side that my new power tempted me until I fell in slavery.