The Tale of Mrs. Tiggy-Winkle — Page 6

มือของทิกกี้-วิงเคิลที่ถือถ้วยชานั้นคล้ำมากและเหี่ยวย่นมากเพราะน้ำสบู่ และตลอดทั้งชุดกระโปรงและหมวกของเธอก็มีกิ๊บปักออกมาผิดด้าน จนลูซี่ไม่อยากนั่งใกล้เธอมากนัก

ティギー・ウィンクルの手はお茶のカップを持っていて、石鹸水でとても茶色く、とてもしわしわになっていました。そして彼女のガウンとキャップのあちこちには、ヘアピンが逆向きに刺さっていたので、ルーシーはあまり近くに座りたくありませんでした。

เมื่อดื่มชาเสร็จแล้ว พวกเขาก็มัดเสื้อผ้าเป็นมัดๆ และผ้าเช็ดหน้าของลูซี่ถูกพับไว้ในผ้ากันเปื้อนสะอาดของเธอ และติดด้วยเข็มกลัดเงิน

お茶が終わると、彼女たちは服を束にして結びました。そしてルーシーのハンカチは、きれいなエプロンの中に折りたたんで入れられ、銀の安全ピンで留められました。

จากนั้นพวกเขาก็เติมฟืนพีทในเตาไฟ แล้วออกมาล็อกประตู และซ่อนกุญแจไว้ใต้ธรณีประตู

それから彼女たちは泥炭で火を起こし、外に出てドアに鍵をかけ、ドアの敷居の下に鍵を隠しました。

จากนั้นลูซี่และนางทิกกี้-วิงเคิลก็วิ่งลงเนินพร้อมมัดเสื้อผ้า

それからルーシーとティギー・ウィンクルさんは、服の束を持って丘を駆け下りました！

ตลอดทางลงเส้นทาง สัตว์เล็กๆ ออกมาจากพุ่มเฟินเพื่อต้อนรับพวกเขา และคู่แรกที่พวกเขาพบคือปีเตอร์ แรบบิทและเบนจามิน บันนี่!

道を下る間ずっと、小さな動物たちがシダの茂みから出てきて彼女たちを出迎えました。最初に出会ったのはピーター・ラビットとベンジャミン・バニーでした！

เธอมอบเสื้อผ้าสะอาดสวยงามให้พวกเขา และสัตว์เล็กๆ และนกทุกตัวต่างก็ขอบคุณนางทิกกี้-วิงเคิลที่รักเป็นอย่างมาก

彼女は皆にきれいな服を渡しました。そして小さな動物たちや鳥たちはみんな、親愛なるティギー・ウィンクルさんにとても感謝しました。

ดังนั้นเมื่อถึงเชิงเนิน เมื่อพวกเขามาถึงรั้วไม้ ก็ไม่มีอะไรเหลือให้แบกนอกจากมัดเล็กๆ ของลูซี่เพียงมัดเดียว

こうして丘の麓で柵のところまで来たとき、運ぶものはルーシーの小さな荷物一つだけになっていました。

ลูซี่ปีนขึ้นรั้วไม้พร้อมมัดผ้าในมือ จากนั้นเธอก็หันหลังเพื่อกล่าวว่า 'ราตรีสวัสดิ์' และขอบคุณแม่บ้านซักผ้า แต่ช่างแปลกเสียนี่กระไร! นางทิกกี้-วิงเคิลไม่ได้รอรับคำขอบคุณหรือค่าซักผ้าเลย!

ルーシーは荷物を手に持って柵をよじ登りました。そして振り返って「おやすみなさい」と言い、洗濯婦にお礼を言おうとしました。ところがなんとも不思議なこと！ティギー・ウィンクルさんはお礼も洗濯代も待たずにいなくなっていたのです！

เธอวิ่งวิ่งวิ่งขึ้นเนิน และหมวกขาวมีระบายของเธออยู่ที่ไหน? และผ้าคลุมไหล่ของเธอล่ะ?

彼女は丘をどんどん駆け上がっていました。そして白いフリルのついたキャップはどこに？それにショールは？