The Tale of Mrs. Tittlemouse — Page 4

เขานั่งแน่นอยู่บนเก้าอี้โยกตัวเล็กๆ บิดนิ้วหัวแม่มือไปมาและยิ้มอยู่ พร้อมกับวางเท้าบนที่กั้นเตาผิง

He was sitting all over a small rocking-chair, twiddling his thumbs and smiling, with his feet on the fender.

เขาอาศัยอยู่ในท่อระบายน้ำใต้รั้วต้นไม้ ในคูน้ำที่สกปรกและชื้นแฉะมาก

He lived in a drain below the hedge, in a very dirty wet ditch.

"สบายดีไหม คุณแจ็คสัน? โอ้โห คุณเปียกมากเลยนะ!"

"How do you do, Mr. Jackson? Deary me, you have got very wet!"

"ขอบคุณ ขอบคุณ ขอบคุณ คุณนายทิตเทิลเมาส์! ขอนั่งสักพักเพื่อให้ตัวแห้งนะครับ" คุณแจ็คสันกล่าว

"Thank you, thank you, thank you, Mrs. Tittlemouse! I'll sit awhile and dry myself," said Mr. Jackson.

เขานั่งยิ้มอยู่ และน้ำก็หยดลงจากชายเสื้อโค้ทของเขา คุณนายทิตเทิลเมาส์เดินถือไม้ถูพื้นตามไปเก็บกวาด

He sat and smiled, and the water dripped off his coat tails. Mrs. Tittlemouse went round with a mop.

เขานั่งอยู่นานมากจนเธอต้องถามว่าเขาจะรับประทานอาหารด้วยไหม

He sat such a while that he had to be asked if he would take some dinner?

ก่อนอื่นเธอเสนอเมล็ดเชอร์รี่ให้เขา "ขอบคุณ ขอบคุณ คุณนายทิตเทิลเมาส์! ไม่มีฟัน ไม่มีฟัน ไม่มีฟัน!" คุณแจ็คสันกล่าว

First she offered him cherry-stones. "Thank you, thank you, Mrs. Tittlemouse! No teeth, no teeth, no teeth!" said Mr. Jackson.

เขาอ้าปากกว้างโดยไม่จำเป็นเลย และแน่นอนว่าเขาไม่มีฟันแม้แต่ซี่เดียวในปาก

He opened his mouth most unnecessarily wide; he certainly had not a tooth in his head.

จากนั้นเธอเสนอเมล็ดนุ่นหนาม "ทิดดลี วิดดลี วิดดลี! พุฟ พุฟ พุฟ!" คุณแจ็คสันกล่าว เขาเป่าเมล็ดนุ่นหนามกระจายทั่วห้อง

Then she offered him thistle-down seed--"Tiddly, widdly, widdly! Pouff, pouff, puff!" said Mr. Jackson. He blew the thistle-down all over the room.

"ขอบคุณ ขอบคุณ ขอบคุณ คุณนายทิตเทิลเมาส์! ตอนนี้สิ่งที่ผม _อยากได้จริงๆ_ คือน้ำผึ้งสักถ้วยเล็กๆ!"

"Thank you, thank you, thank you, Mrs. Tittlemouse! Now what I really--really should like--would be a little dish of honey!"

"ฉันกลัวว่าฉันไม่มีน้ำผึ้งเลยนะคะ คุณแจ็คสัน" คุณนายทิตเทิลเมาส์กล่าว

"I am afraid I have not got any, Mr. Jackson," said Mrs. Tittlemouse.

"ทิดดลี วิดดลี วิดดลี คุณนายทิตเทิลเมาส์!" คุณแจ็คสันผู้ยิ้มแย้มกล่าว "ผม _ได้กลิ่น_ มัน นั่นแหละเป็นเหตุผลที่ผมมาเยี่ยม"

"Tiddly, widdly, widdly, Mrs. Tittlemouse!" said the smiling Mr. Jackson, "I can smell it; that is why I came to call."

คุณแจ็คสันลุกขึ้นจากโต๊ะอย่างหนักอึ้ง และเริ่มเปิดดูในตู้เก็บของ

Mr. Jackson rose ponderously from the table, and began to look into the cupboards.