The Tale of Mrs. Tittlemouse — Page 4

Küçük bir sallanan sandalyeye yayılmış oturuyordu, başparmaklarını çevirip duruyordu ve gülümsüyordu, ayakları baca korkuluğunun üzerindeydi.

He was sitting all over a small rocking-chair, twiddling his thumbs and smiling, with his feet on the fender.

Çitin altındaki bir kanalda, çok kirli ve ıslak bir hendekte yaşıyordu.

He lived in a drain below the hedge, in a very dirty wet ditch.

"Nasılsınız, Bay Jackson? Aman Tanrım, çok ıslanmışsınız!"

"How do you do, Mr. Jackson? Deary me, you have got very wet!"

"Teşekkür ederim, teşekkür ederim, teşekkür ederim, Bayan Tittlemouse! Bir süre oturup kurulayacağım," dedi Bay Jackson.

"Thank you, thank you, thank you, Mrs. Tittlemouse! I'll sit awhile and dry myself," said Mr. Jackson.

Oturdu ve gülümsedi, paltosu eteklerinden su damladı. Bayan Tittlemouse elinde paspasla dolaşıp durdu.

He sat and smiled, and the water dripped off his coat tails. Mrs. Tittlemouse went round with a mop.

O kadar uzun süre oturdu ki, sonunda kendisine akşam yemeği yiyip yemeyeceği sorulmak zorunda kalındı.

He sat such a while that he had to be asked if he would take some dinner?

Önce ona kiraz çekirdekleri ikram etti. "Teşekkür ederim, teşekkür ederim, Bayan Tittlemouse! Diş yok, diş yok, diş yok!" dedi Bay Jackson.

First she offered him cherry-stones. "Thank you, thank you, Mrs. Tittlemouse! No teeth, no teeth, no teeth!" said Mr. Jackson.

Ağzını son derece gereksiz bir şekilde sonuna kadar açtı; başında tek bir diş bile olmadığı kesindi.

He opened his mouth most unnecessarily wide; he certainly had not a tooth in his head.

Sonra ona devedikeni tohumu ikram etti — "Tiddly, widdly, widdly! Puf, puf, puf!" dedi Bay Jackson. Devedikeni tüylerini odanın her yerine üfledi.

Then she offered him thistle-down seed--"Tiddly, widdly, widdly! Pouff, pouff, puff!" said Mr. Jackson. He blew the thistle-down all over the room.

"Teşekkür ederim, teşekkür ederim, teşekkür ederim, Bayan Tittlemouse! Şimdi gerçekten — gerçekten istediğim şey — biraz bal olurdu!"

"Thank you, thank you, thank you, Mrs. Tittlemouse! Now what I really--really should like--would be a little dish of honey!"

"Korkarım hiç balım yok, Bay Jackson," dedi Bayan Tittlemouse.

"I am afraid I have not got any, Mr. Jackson," said Mrs. Tittlemouse.

"Tiddly, widdly, widdly, Bayan Tittlemouse!" dedi gülümseyen Bay Jackson, "Kokusunu alabiliyorum; işte bu yüzden ziyarete geldim."

"Tiddly, widdly, widdly, Mrs. Tittlemouse!" said the smiling Mr. Jackson, "I can smell it; that is why I came to call."

Bay Jackson ağır ağır masadan kalktı ve dolaplara bakmaya başladı.

Mr. Jackson rose ponderously from the table, and began to look into the cupboards.