The Wonderful Wizard of Oz — Page 5

เขาวิ่งวนไปทั่วห้อง บางทีก็ไปทางนี้ บางทีก็ไปทางโน้น เห่าเสียงดังสนั่น

He ran about the room, now here, now there, barking loudly;

แต่โดโรธีนั่งนิ่งอยู่บนพื้นและรอดูว่าจะเกิดอะไรขึ้น

but Dorothy sat quite still on the floor and waited to see what would happen.

ครั้งหนึ่งโตโตเดินเข้าไปใกล้บานประตูกับดักที่เปิดอยู่มากเกินไปจนตกลงไป

Once Toto got too near the open trap door, and fell in;

และในตอนแรกเด็กหญิงตัวน้อยคิดว่าเธอสูญเสียเขาไปแล้ว

and at first the little girl thought she had lost him.

แต่ไม่นานนักเธอก็เห็นหูข้างหนึ่งของเขาโผล่ขึ้นมาจากรู

But soon she saw one of his ears sticking up through the hole,

เพราะแรงดันอากาศอันแรงกล้าพยุงเขาไว้จนเขาไม่สามารถตกลงไปได้

for the strong pressure of the air was keeping him up so that he could not fall.

เธอคลานไปที่รู จับหูโตโตแล้วดึงเขากลับเข้ามาในห้อง

She crept to the hole, caught Toto by the ear, and dragged him into the room again,

จากนั้นก็ปิดบานประตูกับดักเพื่อไม่ให้เกิดอุบัติเหตุอีก

afterward closing the trap door so that no more accidents could happen.

ชั่วโมงแล้วชั่วโมงเล่าผ่านไป และโดโรธีก็ค่อยๆ คลายความหวาดกลัวลง

Hour after hour passed away, and slowly Dorothy got over her fright;

แต่เธอรู้สึกโดดเดี่ยวมาก และเสียงลมที่คำรามดังอยู่รอบข้างทำให้เธอแทบจะหูหนวก

but she felt quite lonely, and the wind shrieked so loudly all about her that she nearly became deaf.

ในตอนแรกเธอเคยสงสัยว่าเธอจะถูกทุบจนแหลกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยเมื่อบ้านตกลงมาอีกครั้งหรือไม่

At first she had wondered if she would be dashed to pieces when the house fell again;

แต่เมื่อเวลาผ่านไปและไม่มีเหตุการณ์เลวร้ายใดเกิดขึ้น เธอก็หยุดกังวลและตั้งใจจะรอดูอย่างสงบว่าอนาคตจะนำพาอะไรมา

but as the hours passed and nothing terrible happened, she stopped worrying and resolved to wait calmly and see what the future would bring.

ในที่สุดเธอก็คลานข้ามพื้นที่แกว่งไหวไปยังเตียงของเธอและนอนลงบนนั้น

At last she crawled over the swaying floor to her bed, and lay down upon it;

และโตโตก็ตามมานอนลงข้างๆ เธอ

and Toto followed and lay down beside her.

แม้บ้านจะแกว่งไหวและลมจะคร่ำครวญอยู่ โดโรธีก็หลับตาและหลับใหลไปอย่างรวดเร็ว

In spite of the swaying of the house and the wailing of the wind, Dorothy soon closed her eyes and fell fast asleep.