The Works of Edgar Allan Poe — Volume 2 — Page 5

ตาแหลมคมของเขามองเห็นกระดาษนั้นในทันที จำลายมือบนที่อยู่ได้ สังเกตเห็นความสับสนของบุคคลที่จดหมายนั้นส่งถึง และหยั่งรู้ความลับของเธอ

His lynx eye immediately perceives the paper, recognises the handwriting of the address, observes the confusion of the personage addressed, and fathoms her secret.

หลังจากทำธุรกรรมบางอย่างซึ่งผ่านไปอย่างรวบรัดตามนิสัยของเขา เขาก็หยิบจดหมายฉบับหนึ่งที่มีลักษณะคล้ายคลึงกับฉบับที่เป็นประเด็น เปิดออก แกล้งทำเป็นอ่าน แล้วจึงวางไว้ชิดกับอีกฉบับหนึ่ง

After some business transactions, hurried through in his ordinary manner, he produces a letter somewhat similar to the one in question, opens it, pretends to read it, and then places it in close juxtaposition to the other.

อีกครั้ง เขาพูดคุยกันราวสิบห้านาทีเรื่องกิจการสาธารณะ

Again he converses, for some fifteen minutes, upon the public affairs.

ในที่สุด เมื่อจะลาจาก เขาหยิบจดหมายที่ตนไม่มีสิทธิ์ติดมือไปจากโต๊ะด้วย

At length, in taking leave, he takes also from the table the letter to which he had no claim.

เจ้าของที่แท้จริงเห็น แต่แน่นอนว่าไม่กล้าเรียกร้องความสนใจต่อการกระทำนั้น เมื่อมีบุคคลที่สามยืนอยู่ข้างๆ เธอ

Its rightful owner saw, but, of course, dared not call attention to the act, in the presence of the third personage who stood at her elbow.

รัฐมนตรีจากไป ทิ้งจดหมายของตัวเอง ซึ่งไม่มีความสำคัญใดๆ ไว้บนโต๊ะ

The minister decamped; leaving his own letter—one of no importance—upon the table.

"นี่แหละ" ดูแปงกล่าวกับฉัน "คือสิ่งที่คุณต้องการอย่างแท้จริงเพื่อให้การครอบงำสมบูรณ์ นั่นคือ ผู้ขโมยรู้ว่าผู้เสียรู้ว่าใครเป็นผู้ขโมย"

"Here, then," said Dupin to me, "you have precisely what you demand to make the ascendancy complete—the robber's knowledge of the loser's knowledge of the robber."

"ใช่" อธิบดีตอบ "และอำนาจที่ได้มาเช่นนั้น ตลอดช่วงหลายเดือนที่ผ่านมา ได้ถูกใช้เพื่อจุดประสงค์ทางการเมืองในระดับที่เป็นอันตรายอย่างมาก"

"Yes," replied the Prefect; "and the power thus attained has, for some months past, been wielded, for political purposes, to a very dangerous extent.

บุคคลที่ถูกปล้นนั้นยิ่งวันก็ยิ่งตระหนักมากขึ้นถึงความจำเป็นในการเรียกคืนจดหมายของเธอ

The personage robbed is more thoroughly convinced, every day, of the necessity of reclaiming her letter.

แต่สิ่งนี้แน่นอนว่าไม่อาจกระทำได้อย่างเปิดเผย สุดท้าย เมื่อถูก몰아붙이ง จนสิ้นหวัง เธอจึงมอบเรื่องนี้ให้ฉันดูแล

But this, of course, cannot be done openly. In fine, driven to despair, she has committed the matter to me.

"ซึ่งไม่มีใคร" ดูแปงกล่าวท่ามกลางควันบุหรี่ที่พัดวนเหมือนพายุ "ที่ฉันคิดว่าจะหาตัวแทนที่เฉลียวฉลาดกว่านี้ได้ หรือแม้แต่จะจินตนาการถึง"

"Than whom," said Dupin, amid a perfect whirlwind of smoke, "no more sagacious agent could, I suppose, be desired, or even imagined.