The Works of Edgar Allan Poe — Volume 2 — Page 6

"ท่านกำลังยกย่องข้าพเจ้าเกินไป" อธิบดีตอบ "แต่เป็นไปได้ที่ความเห็นเช่นนั้นอาจเคยมีอยู่"

"You flatter me," replied the Prefect; "but it is possible that some such opinion may have been entertained."

"เห็นได้ชัด" ข้าพเจ้ากล่าว "ดังที่ท่านสังเกต ว่าจดหมายยังอยู่ในครอบครองของรัฐมนตรี เพราะการครอบครองนี้เอง ไม่ใช่การนำจดหมายไปใช้ ที่เป็นแหล่งอำนาจ เมื่อนำไปใช้ อำนาจก็จะสิ้นสุดลง"

"It is clear," said I, "as you observe, that the letter is still in possession of the minister; since it is this possession, and not any employment of the letter, which bestows the power. With the employment the power departs."

"ถูกต้อง" จี. กล่าว "และด้วยความเชื่อนี้ ข้าพเจ้าจึงดำเนินการ สิ่งแรกที่ข้าพเจ้าดูแลคือการค้นหาโรงแรมของรัฐมนตรีอย่างละเอียด และความลำบากใจหลักของข้าพเจ้าอยู่ที่ความจำเป็นต้องค้นหาโดยที่เขาไม่รู้ตัว ยิ่งกว่าสิ่งอื่นใด ข้าพเจ้าได้รับคำเตือนถึงอันตรายที่จะเกิดขึ้นจากการให้เหตุผลแก่เขาที่จะสงสัยในแผนการของเรา"

"True," said G.; "and upon this conviction I proceeded. My first care was to make thorough search of the minister's hotel; and here my chief embarrassment lay in the necessity of searching without his knowledge. Beyond all things, I have been warned of the danger which would result from giving him reason to suspect our design."

"แต่" ข้าพเจ้ากล่าว "ท่านเชี่ยวชาญในการสืบสวนเหล่านี้เป็นอย่างดี ตำรวจปารีสเคยทำสิ่งนี้มาหลายครั้งแล้ว"

"But," said I, "you are quite au fait in these investigations. The Parisian police have done this thing often before."

"โอ้ ใช่แล้ว และด้วยเหตุนี้ข้าพเจ้าจึงไม่สิ้นหวัง นิสัยของรัฐมนตรีให้ข้อได้เปรียบแก่ข้าพเจ้าอย่างมาก เขามักจะไม่อยู่บ้านตลอดคืนบ่อยครั้ง คนรับใช้ของเขามีจำนวนไม่มากนัก พวกเขานอนอยู่ห่างจากห้องของนายของตน และเนื่องจากส่วนใหญ่เป็นชาวเนเปิลส์ จึงทำให้เมาได้ง่าย ข้าพเจ้ามีกุญแจ ดังที่ท่านทราบ ซึ่งสามารถเปิดห้องหรือตู้ใดก็ได้ในปารีส เป็นเวลาสามเดือนที่ไม่มีคืนไหนผ่านไป ซึ่งส่วนใหญ่ข้าพเจ้าไม่ได้ยุ่งอยู่กับการค้นโรงแรมดี—— เกียรติยศของข้าพเจ้ามีส่วนเกี่ยวข้อง และขอกล่าวถึงความลับอันยิ่งใหญ่ว่า รางวัลนั้นมหาศาลมาก"

"Oh, yes; and for this reason I did not despair. The habits of the minister gave me, too, a great advantage. He is frequently absent from home all night. His servants are by no means numerous. They sleep at a distance from their master's apartment, and, being chiefly Neapolitans, are readily made drunk. I have keys, as you know, with which I can open any chamber or cabinet in Paris. For three months a night has not passed, during the greater part of which I have not been engaged, personally, in ransacking the D—— Hotel. My honor is interested, and, to mention a great secret, the reward is enormous.