The Yellow Wallpaper — Page 2

ดังนั้นฉันจึงกินฟอสเฟตหรือฟอสไฟต์ อย่างใดอย่างหนึ่ง และยาบำรุง และออกเดินทาง และรับอากาศบริสุทธิ์ และออกกำลังกาย และถูกห้ามโดยเด็ดขาดไม่ให้ "ทำงาน" จนกว่าฉันจะหายดี

So I take phosphates or phosphites—whichever it is, and tonics, and journeys, and air, and exercise, and am absolutely forbidden to "work" until I am well again.

ส่วนตัวฉันไม่เห็นด้วยกับความคิดของพวกเขา

Personally, I disagree with their ideas.

ส่วนตัวฉันเชื่อว่างานที่ถูกใจ ประกอบกับความตื่นเต้นและการเปลี่ยนแปลง จะเป็นประโยชน์ต่อฉัน

Personally, I believe that congenial work, with excitement and change, would do me good.

แต่จะให้ทำอย่างไรได้?

But what is one to do?

ฉันเขียนหนังสืออยู่ช่วงหนึ่งแม้จะฝืนความต้องการของพวกเขา แต่มันก็ทำให้ฉันเหนื่อยล้ามากทีเดียว เพราะต้องแอบทำอย่างเงียบๆ ไม่เช่นนั้นก็จะเจอการต่อต้านอย่างหนัก

I did write for a while in spite of them; but it does exhaust me a good deal—having to be so sly about it, or else meet with heavy opposition.

บางครั้งฉันนึกขึ้นมาว่า หากในสภาพของฉันได้รับการต่อต้านน้อยลงและมีเพื่อนฝูงและสิ่งกระตุ้นมากขึ้น แต่จอห์นบอกว่าสิ่งที่เลวร้ายที่สุดที่ฉันจะทำได้คือการคิดถึงสภาพของตัวเอง และฉันยอมรับว่ามันทำให้ฉันรู้สึกแย่เสมอ

I sometimes fancy that in my condition if I had less opposition and more society and stimulus—but John says the very worst thing I can do is to think about my condition, and I confess it always makes me feel bad.

ดังนั้นฉันจะปล่อยเรื่องนั้นไว้ก่อนและพูดถึงบ้านดีกว่า

So I will let it alone and talk about the house.

ช่างเป็นสถานที่ที่สวยงามที่สุด! มันอยู่โดดเดี่ยวอย่างสิ้นเชิง ตั้งอยู่ห่างจากถนนมาก ห่างจากหมู่บ้านไปถึงสามไมล์ มันทำให้ฉันนึกถึงสถานที่ในอังกฤษที่คุณอ่านเจอในหนังสือ เพราะมีรั้วพุ่มไม้และกำแพงและประตูที่มีกุญแจล็อก รวมถึงบ้านเล็กๆ แยกต่างหากหลายหลังสำหรับคนสวนและคนงาน

The most beautiful place! It is quite alone, standing well back from the road, quite three miles from the village. It makes me think of English places that you read about, for there are hedges and walls and gates that lock, and lots of separate little houses for the gardeners and people.

มีสวนที่งดงามน่าหลงใหล! ฉันไม่เคยเห็นสวนแบบนี้มาก่อน กว้างใหญ่และร่มรื่น เต็มไปด้วยทางเดินที่ขอบด้วยต้นไม้ทรงกล่อง และมีซุ้มเถาองุ่นยาวพร้อมม้านั่งด้านใต้

There is a delicious garden! I never saw such a garden—large and shady, full of box-bordered paths, and lined with long grape-covered arbors with seats under them.

มีเรือนกระจกด้วย แต่ตอนนี้พังทลายหมดแล้ว

There were greenhouses, too, but they are all broken now.

ฉันเชื่อว่ามีปัญหาทางกฎหมายบางอย่าง เกี่ยวกับทายาทและผู้รับมรดกร่วม ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม สถานที่นี้ถูกปล่อยทิ้งร้างมาหลายปีแล้ว

There was some legal trouble, I believe, something about the heirs and co-heirs; anyhow, the place has been empty for years.