The Yellow Wallpaper — Page 3

นั่นทำให้ความเป็นผีของฉันเสียไป ฉันเกรงว่าจะเป็นเช่นนั้น แต่ฉันไม่แคร์ มีบางอย่างแปลกประหลาดเกี่ยวกับบ้านหลังนี้ ฉันรู้สึกได้

That spoils my ghostliness, I am afraid; but I don't care—there is something strange about the house—I can feel it.

ฉันถึงกับบอกจอห์นในคืนที่แสงจันทร์สาด แต่เขาบอกว่าสิ่งที่ฉันรู้สึกนั้นเป็นแค่ลมโกรก แล้วก็ปิดหน้าต่างทิ้ง

I even said so to John one moonlight evening, but he said what I felt was a draught, and shut the window.

บางครั้งฉันโกรธจอห์นอย่างไม่มีเหตุผล ฉันแน่ใจว่าตัวเองไม่เคยอ่อนไหวขนาดนี้มาก่อน ฉันคิดว่ามันเป็นเพราะอาการทางประสาทนี้

I get unreasonably angry with John sometimes. I'm sure I never used to be so sensitive. I think it is due to this nervous condition.

แต่จอห์นบอกว่าถ้าฉันรู้สึกแบบนั้น ฉันจะละเลยการควบคุมตัวเองที่เหมาะสม ดังนั้นฉันจึงพยายามอย่างหนักเพื่อควบคุมตัวเอง อย่างน้อยก็ตอนอยู่ต่อหน้าเขา และนั่นทำให้ฉันเหนื่อยมาก

But John says if I feel so I shall neglect proper self-control; so I take pains to control myself,—before him, at least,—and that makes me very tired.

ฉันไม่ชอบห้องของเราเลยสักนิด ฉันอยากได้ห้องชั้นล่างที่เปิดออกสู่ระเบียงและมีดอกกุหลาบเต็มหน้าต่าง พร้อมผ้าม่านลายดอกแบบโบราณที่สวยงามมาก แต่จอห์นไม่ยอมฟัง

I don't like our room a bit. I wanted one downstairs that opened on the piazza and had roses all over the window, and such pretty old-fashioned chintz hangings! but John would not hear of it.

เขาบอกว่ามีหน้าต่างเพียงบานเดียว และไม่มีที่วางเตียงสองเตียง และไม่มีห้องใกล้ๆ สำหรับเขาหากเขาย้ายไปอีกห้อง

He said there was only one window and not room for two beds, and no near room for him if he took another.

เขาระมัดระวังและเอาใจใส่มาก และแทบไม่ยอมให้ฉันขยับเขยื้อนโดยไม่มีคำสั่งเป็นพิเศษ

He is very careful and loving, and hardly lets me stir without special direction.

ฉันมีตารางการรักษาสำหรับทุกชั่วโมงในแต่ละวัน เขาแบกรับความห่วงใยทั้งหมดแทนฉัน ดังนั้นฉันจึงรู้สึกเลวทรามที่ไม่ซาบซึ้งกับมันให้มากกว่านี้

I have a schedule prescription for each hour in the day; he takes all care from me, and so I feel basely ungrateful not to value it more.

เขาบอกว่าเรามาที่นี่เพื่อฉันโดยเฉพาะ ว่าฉันจะได้พักผ่อนอย่างเต็มที่และสูดอากาศได้มากเท่าที่ต้องการ เขาบอกว่า "การออกกำลังกายของเธอขึ้นอยู่กับความแข็งแรงของเธอ ที่รัก และอาหารของเธอก็ขึ้นอยู่กับความอยากอาหารของเธอบ้าง แต่อากาศนั้นเธอดูดซับได้ตลอดเวลา

He said we came here solely on my account, that I was to have perfect rest and all the air I could get. "Your exercise depends on your strength, my dear," said he, "and your food somewhat on your appetite; but air you can absorb all the time.