Traditions of the Tinguian: a Study in Philippine Folk-Lore — Page 5

นิทานพื้นบ้านเหล่านี้ไม่ถือเป็นสมบัติของผู้เล่า

None of the folk-tales are considered as the property of the tellers,

แต่มีเพียงนิทานในหมวดที่สามเท่านั้นที่เป็นที่รู้จักกันดีในหมู่คนทั่วไป

but only those of the third division are well known to the people in general.

นิทานในหมวดแรกแทบไม่ค่อยได้ยินกัน ยกเว้นในช่วงฤดูแล้งที่ผู้คนมารวมตัวกันรอบกองไฟในหลายแห่งทั่วหมู่บ้าน

Those of the first section are seldom heard except during the dry season when the people gather around bonfires in various parts of the village.

ผู้ชายและผู้หญิงต่างพากันมาร่วมวง โดยฝ่ายหญิงมาปั่นฝ้าย ส่วนฝ่ายชายมาทำอวนหรือซ่อมแซมเครื่องมือและอาวุธ

To these go the men and women, the latter to spin cotton, the former to make fish nets or to repair their tools and weapons.

ในการรวมตัวเช่นนี้ มักจะมีคนหนึ่งหรือมากกว่านั้นที่คอยบันเทิงเพื่อนร่วมวงด้วยนิทานเหล่านี้

In such a gathering there are generally one or more persons who entertain their fellows with these tales.

คนเช่นนี้ไม่ได้รับค่าตอบแทนใดๆ สำหรับสิ่งที่ทำ

Such a person is not paid for his services,

แต่การที่เขารู้จัก "เรื่องราวแต่ครั้งแรกเริ่ม" ทำให้เขาเป็นที่ต้อนรับในกลุ่ม และทำให้เขามีตำแหน่งที่น่าอิจฉาในสายตาของเพื่อนร่วมวง

but the fact that he knows "the stories of the first times" makes him a welcome addition to the company and gives him an enviable position in the estimation of his fellows.

นิทานพิธีกรรมล้วนๆ ที่เรียกว่า diams นั้น ร่างทรงจะเรียนรู้ทีละคำต่อคำในฐานะส่วนหนึ่งของการฝึกฝนเพื่อรับตำแหน่งของตน

The purely ritualistic tales, called diams, are learned word by word by the mediums, as a part of their training for their positions,

และจะสวดขึ้นเฉพาะในขณะที่กำลังลูบไล้สัตว์ด้วยน้ำมันก่อนนำไปบูชายัญ หรือเมื่อกำลังจะนำของขวัญอื่นๆ มาถวายแด่สิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่สูงกว่า

and are only recited while an animal is being stroked with oil preparatory to its being sacrificed, or when some other gift is about to be presented to the superior beings.

ผู้เขียนได้บันทึก diams เหล่านี้จากร่างทรงหลายคนในเมืองที่ห่างไกลกัน และพบว่ามีความสม่ำเสมอในเนื้อหาและสาระค่อนข้างมาก

The writer has recorded these diams from various mediums in widely separated towns and has found them quite uniform in text and content.

นิทานอธิบายความนั้นได้มาจากร่างทรง หรือจากชายและหญิงสูงอายุที่ "รู้จักขนบธรรมเนียมประเพณี" เช่นเดียวกัน

The explanatory tales were likewise secured from the mediums, or from old men and women who "know the customs."