Ulysses — Page 5

แต่ที่คิดถึงแม่ของเธอที่ขอร้องเธอด้วยลมหายใจสุดท้ายให้คุกเข่าลงและสวดภาวนาให้เธอ

But to think of your mother begging you with her last breath to kneel down and pray for her.

แล้วเธอก็ปฏิเสธ มีบางอย่างที่ชั่วร้ายในตัวเธอ...

And you refused. There is something sinister in you....

เขาพูดค้างไว้และฟอกสบู่แก้มอีกข้างอย่างเบามือ รอยยิ้มที่อดทนโค้งที่ริมฝีปากของเขา

He broke off and lathered again lightly his farther cheek. A tolerant smile curled his lips.

—แต่เป็นนักแสดงที่น่ารักเสียนี่กระไร! เขาพึมพำกับตัวเอง คินช์ นักแสดงที่น่ารักที่สุดในบรรดาทั้งหมด!

—But a lovely mummer! he murmured to himself. Kinch, the loveliest mummer of them all!

เขาโกนหนวดอย่างสม่ำเสมอและระมัดระวัง ในความเงียบ อย่างจริงจัง

He shaved evenly and with care, in silence, seriously.

สตีเฟน วางศอกบนหินแกรนิตที่แหลมคม เอนฝ่ามือแนบหน้าผาก และจ้องมองขอบที่ลุ่ยของแขนเสื้อโค้ตสีดำมันวาวของเขา

Stephen, an elbow rested on the jagged granite, leaned his palm against his brow and gazed at the fraying edge of his shiny black coat-sleeve.

ความเจ็บปวดที่ยังไม่ใช่ความเจ็บปวดของความรัก กัดกินหัวใจของเขา

Pain, that was not yet the pain of love, fretted his heart.

อย่างเงียบงัน ในความฝัน เธอมาหาเขาหลังจากที่เธอตายแล้ว ร่างกายที่ซูบผอมของเธอในเสื้อผ้าฝังศพสีน้ำตาลหลวมๆ ส่งกลิ่นขี้ผึ้งและไม้โรสวูด

Silently, in a dream she had come to him after her death, her wasted body within its loose brown graveclothes giving off an odour of wax and rosewood,

ลมหายใจของเธอที่โน้มลงมาหาเขา เงียบ ตัดพ้อ มีกลิ่นอ่อนๆ ของขี้เถ้าที่เปียก

her breath, that had bent upon him, mute, reproachful, a faint odour of wetted ashes.

ผ่านขอบปลายแขนเสื้อที่ขาดรุ่ย เขามองเห็นทะเลที่ถูกสรรเสริญว่าเป็นแม่ผู้หวานงามผู้ยิ่งใหญ่ โดยเสียงอันอิ่มเอิบข้างๆ เขา

Across the threadbare cuffedge he saw the sea hailed as a great sweet mother by the wellfed voice beside him.

วงของอ่าวและขอบฟ้าบรรจุก้อนของเหลวสีเขียวทึบ

The ring of bay and skyline held a dull green mass of liquid.

ชามกระเบื้องสีขาวใบหนึ่งตั้งอยู่ข้างเตียงมรณะของเธอ บรรจุน้ำดีสีเขียวข้นหนืดที่เธอได้สำรอกขึ้นมาจากตับที่เน่าเปื่อยของเธอด้วยอาการอาเจียน唸唸有词อย่างดังเป็นพักๆ

A bowl of white china had stood beside her deathbed holding the green sluggish bile which she had torn up from her rotting liver by fits of loud groaning vomiting.

บัค มัลลิแกนเช็ดใบมีดโกนของเขาอีกครั้ง

Buck Mulligan wiped again his razorblade.

—อ๋อ สงสารเจ้าสารพัดงาน! เขาพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ฉันต้องให้เสื้อและผ้าเช็ดหน้าสักสองสามผืนแก่เธอ กางเกงมือสองเป็นยังไงบ้าง?

—Ah, poor dogsbody! he said in a kind voice. I must give you a shirt and a few noserags. How are the secondhand breeks?

—ใส่พอดีทีเดียว สตีเฟนตอบ

—They fit well enough, Stephen answered.