White Fang — Page 12

They loomed ominously above him; and when the breeze stirred them into huge movements, he cowered down in fear, keeping his eyes warily upon them, and prepared to spring away if they attempted to precipitate themselves upon him.

สิ่งเหล่านั้นตั้งตระหง่านอย่างน่าหวาดกลัวอยู่เหนือเขา และเมื่อสายลมพัดให้มันไหวตัวเป็นการเคลื่อนไหวอันมโหฬาร เขาก็หมอบลงด้วยความกลัว คอยจับตามองมันอย่างระมัดระวัง และเตรียมพร้อมที่จะกระโจนหนีหากมันพยายามจะโถมลงมาใส่เขา

But in a short while his fear of the tepees passed away.

แต่ในไม่ช้า ความกลัวของเขาต่อกระโจมก็จางหายไป

He saw the women and children passing in and out of them without harm, and he saw the dogs trying often to get into them, and being driven away with sharp words and flying stones.

เขาเห็นผู้หญิงและเด็กๆ เดินเข้าออกจากกระโจมเหล่านั้นโดยไม่เป็นอันตราย และเขาเห็นสุนัขหลายตัวพยายามเข้าไปในกระโจมบ่อยครั้ง แต่ถูกไล่ออกมาด้วยเสียงตะคอกและก้อนหินที่ปาใส่

After a time, he left Kiche's side and crawled cautiously toward the wall of the nearest tepee.

หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็ออกจากข้างๆ ของคีเช่ และคลานอย่างระมัดระวังเข้าหาผนังของกระโจมที่อยู่ใกล้ที่สุด

It was the curiosity of growth that urged him on—the necessity of learning and living and doing that brings experience.

มันคือความอยากรู้อยากเห็นของการเติบโตที่ผลักดันเขาไปข้างหน้า นั่นคือความจำเป็นในการเรียนรู้ การดำรงชีวิต และการกระทำที่นำมาซึ่งประสบการณ์

The last few inches to the wall of the tepee were crawled with painful slowness and precaution.

ระยะทางไม่กี่นิ้วสุดท้ายที่จะไปถึงผนังกระโจมนั้น เขาคลานด้วยความช้าและความระมัดระวังอย่างเจ็บปวด

The day's events had prepared him for the unknown to manifest itself in most stupendous and unthinkable ways.

เหตุการณ์ต่างๆ ในวันนั้นได้เตรียมเขาให้พร้อมรับกับสิ่งที่ไม่รู้จักซึ่งอาจปรากฏขึ้นในรูปแบบที่น่าตื่นตะลึงและคิดไม่ถึงที่สุด

At last his nose touched the canvas.

ในที่สุด จมูกของเขาก็แตะผ้าใบนั้น

He waited.

เขารอคอย

Nothing happened.

ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

Then he smelled the strange fabric, saturated with the man-smell.

จากนั้นเขาก็ดมกลิ่นผ้าแปลกๆ นั้น ซึ่งอิ่มซาบด้วยกลิ่นของมนุษย์

He closed on the canvas with his teeth and gave a gentle tug.

เขาใช้ฟันกัดที่ผ้าใบแล้วดึงเบาๆ

Nothing happened, though the adjacent portions of the tepee moved.

ไม่มีอะไรเกิดขึ้น แม้ว่าส่วนที่อยู่ติดกันของกระโจมจะขยับ

He tugged harder.

เขาดึงแรงขึ้น

There was a greater movement.

กระโจมขยับมากขึ้น

It was delightful.

มันน่าสนุกมาก

He tugged still harder, and repeatedly, until the whole tepee was in motion.

เขาดึงแรงขึ้นอีกและดึงซ้ำๆ จนกระทั่งกระโจมทั้งหลังสั่นไหว

Then the sharp cry of a squaw inside sent him scampering back to Kiche.

แล้วเสียงร้องแหลมของหญิงชาวอินเดียนในกระโจมก็ทำให้เขาวิ่งกลับไปหาคีเช่อย่างรวดเร็ว