White nights, and other stories — Page 3

นั่นคือเหตุผลที่เราเกือบจะโค้งคำนับให้กัน

That is how it is that we almost bow to each other,

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเราทั้งคู่อยู่ในอารมณ์ดี

especially when we are both in good humour.

เมื่อวันก่อน เมื่อเราไม่ได้พบกันสองวันและมาเจอกันในวันที่สาม

The other day, when we had not seen each other for two days and met on the third,

เราถึงกับยกมือแตะหมวกทักทายกัน

we were actually touching our hats,

แต่เมื่อรู้ตัวทันเวลา เราก็วางมือลงและเดินผ่านกันไปพร้อมกับสายตาที่สนใจ

but, realizing in time, dropped our hands and passed each other with a look of interest.

ฉันรู้จักบ้านต่างๆ เหล่านั้นด้วย

I know the houses too.

ขณะที่ฉันเดินไป บ้านเหล่านั้นดูเหมือนจะวิ่งออกมาข้างหน้าบนถนน เพื่อมองดูฉันจากทุกหน้าต่าง

As I walk along they seem to run forward in the streets to look out at me from every window,

และเกือบจะพูดว่า 'สวัสดีตอนเช้า! เป็นยังไงบ้าง?'

and almost to say: "Good-morning! How do you do?

ฉันสบายดีมาก ขอบคุณพระเจ้า และฉันจะได้ชั้นใหม่ในเดือนพฤษภาคม'

I am quite well, thank God, and I am to have a new storey in May,"

หรือ 'เป็นยังไงบ้าง? ฉันกำลังจะถูกตกแต่งใหม่พรุ่งนี้'

or, "How are you? I am being redecorated to-morrow;"

หรือ 'ฉันเกือบถูกไฟไหม้และตกใจมาก' และอื่นๆ อีกมากมาย

or, "I was almost burnt down and had such a fright," and so on.

ฉันมีบ้านโปรดในหมู่พวกมัน บางหลังเป็นเพื่อนสนิท

I have my favourites among them, some are dear friends;

หลังหนึ่งตั้งใจจะให้สถาปนิกมาดูแลในช่วงฤดูร้อนนี้

one of them intends to be treated by the architect this summer.

ฉันจะไปทุกวันเพื่อดูว่าการดำเนินงานไม่ล้มเหลว

I shall go every day on purpose to see that the operation is not a failure.

ขอพระเจ้าอย่าให้เป็นเช่นนั้น!

God forbid!

แต่ฉันจะไม่มีวันลืมเหตุการณ์หนึ่งที่เกี่ยวกับบ้านเล็กๆ สวยงามสีชมพูอ่อน

But I shall never forget an incident with a very pretty little house of a light pink colour.

มันเป็นบ้านอิฐเล็กๆ ที่น่ารักมาก มองดูฉันด้วยความต้อนรับ

It was such a charming little brick house, it looked so hospitably at me,

และมองดูเพื่อนบ้านที่น่าเกลียดอย่างภาคภูมิ จนหัวใจฉันรื่นเริงทุกครั้งที่เดินผ่านมัน

and so proudly at its ungainly neighbours, that my heart rejoiced whenever I happened to pass it.

แล้วฉันก็เดินไปตามถนนอย่างกะทันหันเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว

Suddenly last week I walked along the street,

และเมื่อฉันมองดูเพื่อนของฉัน ฉันได้ยินเสียงคร่ำครวญว่า 'พวกเขากำลังทาสีฉันเป็นสีเหลือง!'

and when I looked at my friend I heard a plaintive, "They are painting me yellow!"

พวกคนชั่ว! พวกอนารยชน!

The villains! The barbarians!